Opinie

Bordje leegeten

Youp

Gister was het Valentijnsdag en dat was voor veel collega-BN’ers een goede reden om een treurig fotootje van zichzelf en hun geliefde op het internet te flikkeren. Met daarbij een larmoyante tekst dat de dienstdoende verloofde al jaren verschrikkelijk belangrijk is.

En de openhartige BN’ers hoopten allemaal dat hun geliefden nog heel lang blijven. Het mocht op deze bijzondere dag extra benadrukt worden. Dat moest zelfs. En dit geluk deel je met je fans. Het hongerige klootjesvolk dat dit soort kitscherige romantiek graag tot zich neemt.

Ik hoor bij dat volk en smul gulzig van deze relatieconfectie. Zag ook een paar poldersterren die gisteren hun verse date aan hun volgers toonden. Zo zag ik een bekende dj die haar nogal doordeweeks ogende vinexlover toonde. Ik had het in haar geval lekker stil gehouden.

Ook zag ik een C-ster met een rood opblaashart in beeld. Over die foto was duidelijk nagedacht. Opeens zag ik die man op de fiets naar de Blokker of de Action onderweg. Want daar haal je dat soort troep.

En ik zag hem thuis blazen. Op de IKEA-bank. Blazen met dat in China in elkaar geflanste hart aan zijn mond. Duurde best even voor het vol was. Uiteindelijk heeft iemand de foto gemaakt. Hij wenste al zijn lieve volgers met dit plaatje een mooie Valentijn. Hij kreeg duizenden likes. Dus heeft hij niet voor niks zijn longen uit zijn lijf geblazen.

Wat is dit toch? Ik bedoel die etalageliefdes. Dat je als BN’er aan iedereen wilt laten zien hoeveel je van je geliefde houdt. Loop ik achter? Had ik gisteren mijn vrouw ontbijt op bed moeten brengen en dat moeten filmen? Om het vervolgens te delen met Bolle Truus in Hardegarijp en Schele Leo in Zierikzee. En dat die dat dan waarderen met een hartje. Mijn vrouw kreeg gister helemaal geen ontbijt op bed. In elk geval niet van mij. Ik ook niet van haar trouwens. Ik krijg nooit ontbijt op bed. Alleen als ik ziek ben. Dat vind ik ook gedoe. Al die kriebelende kruimels in je nest.

Valentijn ging sowieso langs ons heen. Omdat het niet goed gaat? Integendeel. Het gaat veel te goed om bij dit soort door de bloemenbranche bedachte onzin stil te staan.

Maar waar ging het ooit mis met ons allen? Waarom mag en moet iedereen elkaars privébesognes zien? Vroeger schoot je als BN’er met een luchtbuks al het roddelgajes uit de struiken bij je huis en deed je alles om je privéleven zoveel mogelijk te beschermen, maar nu toon je het zelf. Graag en gretig. Het huwelijksaanzoek, de bruidstaart, de hechtingen na de bevalling, de nieuwe puppy, de zacht dementerende moeder van de vedette, de gipsen skivakantiepoot van de zoon van de tweederangs zanger, enzovoorts, enzovoorts.

Ik word ook altijd lacherig van BN’ers die de handdoek in de trouwring gooien en dat met een persbericht bekendmaken. Waarna ze aan het volk vragen of men ze met rust wil laten. Hoezo? Dan wordt het pas interessant.

Ik wil door henzelf gefilmde of gefotografeerde ellende zien. Gesneuvelde serviezen, ingeslagen ramen, idiote financiële eisen, appjes waarmee hij haar betrapt heeft, mailtjes waarin zij hem „laffe teckel” noemt en hij haar „afgebefte del”. Toen het goed ging moest ik ook naar al die lamlendige gelukskiekjes kijken, dus nu heb ik recht op de rommel. De drek. De narigheid.

Over geluk gesproken. Onlangs schreef een zeer beroemde meneer uitgebreid op Instagram dat hij vier vrije dagen voor zijn lieve vrouw gekookt had. Iedere dag postte hij een romantisch kaarslichtplaatje. Ze hieven de glazen en keken elkaar smoorverliefd aan. De fans plaatsten hartjes.

Later hoorde ik dat hij via zijn minnares een druiper had opgelopen. En hij had zo goed als zeker zijn vrouw besmet. Dat durfde hij haar niet op te biechten en was dus gaan koken. Door het sterrenvoedsel had hij de antibiotica gemengd. Er was maar een ding belangrijk in die dagen: wel je bordje leegeten.