Kraai

Amsterdamse beestjes Stadsecoloog Remco Daalder schrijft over dieren en vogels in Amsterdam.

Overal in de stad zitten kraaien. Wij zien ze niet, zij zien ons wel. Ze houden ons in de gaten vanaf dakranden en lantaarnpalen. Zijn het er twee, dan is het een paartje dat een vast territorium bezet houdt. Een eigen stukje stad waaruit ze andere kraaien wegjagen en waarin ze elke stoeptegel kennen. En waar ze het meteen zien als er iets te halen valt.

Etende toeristen op een bankje? In de gaten houden, er blijven geheid verpakkingen achter waar kruimels in kunnen zitten. Zijn de toeristen weg, dan slaan de kraaien seconden later toe. Ze hanteren de patat- en broodzakken met verve, ze weten dat je met je snavel de dichte kant moet beetpakken en omhoog houden waarna je zo’n zak rustig kunt leegschudden. Daarbij staat de ene kraai op de uitkijk terwijl de andere het zware werk verricht.

Verwar kraaien niet met kauwtjes. Kauwtjes zijn kleiner, aandoenlijk en hebben een grijze kop. Kraaien zijn groot. Kraaien hebben een forse snavel en felle ogen. Kraaien weten wat een fietspad is. Fiets op een kraai af die op het fietspad zit. Hij zal niet opvliegen. Hij loopt kalmpjes naar de stoeprand en stopt daar onmiddellijk om je aan te kijken. Hij weet dat jij voorbij zal stuiven, dat de stoep alleen voor voetgangers is. Kraaien laten zich niet verrassen. Ze kennen alle katten in hun buurt, ze weten welke gevaarlijk zijn en welke je rustig aan hun staart kan trekken.

En ze hebben mensenkennis. Ik liep met studenten door de Plantagebuurt, in het Westermanplantsoen zagen we een dode houtduif plat op zijn rug in het gras liggen, de vleugels gespreid, de borstspieren opgegeten. Duidelijk het werk van de havik die in de winter regelmatig door de Plantage jaagt. Bij de houtduif zat een kraai, die aan de laatste smakelijke restjes pulkte. Wij gingen om hem heen staan. Vijftien man op een meter afstand. De kraai bekeek ons nauwkeurig, keek naar zijn maat die in een populier vlakbij op de uitkijk zat. Die gaf geen alarm. Onschuldige toeschouwers dus, dat had hij zelf ook al zo ingeschat, en hij at rustig verder.

De zwarte kraai is het meest streetwise stadsdier.

Stadsecoloog Remco Daalder schrijft hier op gezette tijden over de dieren en vogels in Amsterdam.