‘Het was een heel zwaar jaar met als enige hoogtepunt een mooi kind’

Spitsuur Evert-Jan en Jojanneke van Eijk wonen met hun twee zoons in Rotterdam. Bij Jojanneke werd in 2018 borstkanker ontdekt toen ze zwanger was. „Sinds die tijd proberen we meer geluksmomenten te pakken.”

Foto’s David Galjaard

Jojanneke: „’s Morgens en rond het avonduur is het bij ons spitsuur. Onze zoons Frank en Dirk aankleden, ontbijten, broodtrommels vullen en ze naar school en crèche brengen is een drukke bedoening. Tussen het moment dat we thuiskomen en de kinderen naar bed gaan, is er ook heel veel te regelen.”

Evert-Jan: „Gelukkig ligt mijn makelaarskantoor in de buurt en kan ik de kinderen vaak ophalen van de buitenschoolse opvang, bij opa en oma of de crèche.”

Jojanneke: „Ik sta als eerste op. Ik heb de kleren voor Frank en Dirk dan al klaargelegd en de broodtrommels gevuld. Ik maak deel uit van het directieteam van IT-bedrijf PEAK-IT en ga over talent en ontwikkeling. Ik werk twee dagen op het hoofdkantoor in Naarden en twee dagen in Rijswijk of op een andere locatie. Ik moet dus vroeg weg, om op tijd te zijn.”

Evert-Jan: „Ik kleed de kinderen vaak aan en breng ze weg.”

Jojanneke: „Die rolverdeling werkt heel goed.”

Evert-Jan: „De kinderen hebben op die manier een duidelijk schema. Jojanneke en ik hebben gedurende de dag wel veelvuldig contact wie hoe laat thuis is, wie de kinderen ophaalt, wat we koken, etcetera. Soms is het een race tegen de klok.”

Jojanneke: „PEAK-IT is mijn eerste en enige werkgever sinds mijn studie. Ik ben flink doorgegroeid binnen de organisatie. Op dit moment ben ik lid van het directieteam en verantwoordelijk voor de werving en het behoud van ruim driehonderd IT-professionals. Een interessant werkveld, want niets zo veranderlijk als de IT.”

Evert-Jan: „Sinds ik vorig jaar enig eigenaar ben geworden van een makelaarskantoor, is het aanpoten. Maar het is wel lekker dat ik nu mijn eigen koers kan bepalen. Mocht er overdag iets met de kinderen zijn, dan ben ik over het algemeen in staat snel te reageren. Dan kruip ik ’s avonds gewoon nog even achter de laptop. Het mooie aan mijn vak vind ik dat je betrokken raakt bij momenten in een mensenleven, waarbij veel emoties komen kijken – of je nu een huis koopt of verkoopt.”

Medische mallemolen

Jojanneke: „Twee jaar geleden, toen ik veertien weken zwanger was van Dirk, werd bij mij borstkanker geconstateerd. We kwamen in een medische mallemolen terecht. Bepaalde behandelingen waren niet mogelijk door de zwangerschap en we kregen te horen dat er misschien wel een abortus nodig was. Dat is gelukkig niet gebeurd, maar ik heb wel twee verschillende chemokuren, bestralingen en een immunotherapie gehad. Helaas werd ik kaal. Ik heb er toen voor gekozen om een haarwerk te dragen, mede omdat ik gewoon doorwerkte. Met dertig weken zwangerschap ben ik geopereerd. Dirk werd vervolgens zeven weken te vroeg geboren. Of dat door de behandelingen kwam, is niet wetenschappelijk aangetoond. We doen nu mee aan een internationaal onderzoek naar de invloed van chemokuren tijdens de zwangerschap, waarbij Dirk tot zijn 21ste jaar wordt gevolgd in zijn cognitieve en lichamelijke ontwikkeling.”

Evert-Jan: „2018 was gewoon een heel zwaar jaar met als enige hoogtepunt een mooi kind.”

Jojanneke: „We hebben het samen doorstaan. Het was echt survivallen. Sinds mei vorig jaar ben ik klaar met de behandelingen. Nu alleen de borstreconstructie nog.”

Evert-Jan: „Maar het blijft spannend. We staan gelukkig allebei positief in het leven, maar dit wil je nooit meer meemaken.”

Jojanneke: „Toen alles achter de rug was, zijn we met z’n vieren op vakantie geweest, om uit die zware sfeer te komen.”

Evert-Jan: „Ja, sinds die tijd proberen we meer geluksmomenten te pakken.”

Jojanneke: „En ik probeer me minder te verliezen in mijn werk, het belangrijkste is nu echt ons geluk. Als me iets dwarszit, dan zeg ik het sneller dan voorheen. Ik heb het gevoel dat ik minder te verliezen heb. Later zullen ze mij niet alleen herinneren als iemand die hard werkte en al haar afspraken nakwam, maar ook als iemand die van elke minuut van het leven genoot.”

Evert-Jan: „Humor en zelfspot helpen ons er ook doorheen.”

Jojanneke: „De hele situatie heeft ons sterker gemaakt en dichter bij elkaar gebracht. We relativeren nu gemakkelijker. Er zijn de afgelopen jaren verschillende vrouwen op mijn pad gekomen die dezelfde situatie meemaken. Ik probeer hen te steunen, ervaringen te delen en waar mogelijk de weg te wijzen in de medische wereld.”

Pluk de dag

Evert-Jan: „Elke zomer verblijven we drie weken in een huis in Zuid-Frankrijk. Ook gaan we een week op wintersport. En regelmatig gaan we een weekendje weg met z’n vieren.”

Jojanneke: „Niet met z’n tweeën, maar met de kinderen, dat is heilig voor ons. We werken allebei hard door de week, het weekend is voor het gezin.”

Evert-Jan: „We gaan ook samen uit eten of naar de kroeg, hoor.”

Jojanneke: „Of ’s zaterdags met het gezin lunchen in de stad. Verder geef ik geld uit aan mijn personal trainer en hebben we onlangs ensuitekasten geplaatst tussen de keuken en de woonkamer. Evert komt zo veel in huizen, hij doet vaak ideeën op voor ons eigen huis.”

Evert-Jan: „En Jojanneke spaart.”

Jojanneke: „Toekomstplannen? Nee, ons motto is geworden: pluk de dag. Al hebben we natuurlijk heus wel dromen.”

Evert-Jan: „Ons doel is echt liefde, geluk en gezondheid.”

Jojanneke: „En misschien ooit ons rijtjeshuis verruilen voor een vrijstaand huis met een grote tuin. Dat lijkt me heerlijk. Maar het is allemaal materieel en zeker geen doel op zich in ons leven.”