Brieven

Brieven

Foto Daniel Niessen
Foto Daniel Niessen

Als enthousiaste bewoner van de Bijlmer ben ik blij met de belangstelling voor ‘slechte wijken’ (Zwakke wijken zijn te redden, 4/2). De positieve insteek van Jeroen Frissen geeft in mijn ogen de juiste richting aan. De Gemeente Amsterdam doet in mijn wijk veel van wat hij adviseert: nieuwe huizen, gemengde buurten en je hoeft maar te fluiten of de politie staat bij je op de stoep. Toch wordt er nog veel te weinig aandacht besteed aan onderwijs. Na een afrekening bij onze flat augustus vorig jaar werd er een kleine protestmars gelopen. De deelraadvoorzitter Tanja Jadnanansing benadrukte in haar toespraak dat jonge mensen hun lot in eigen hand moesten nemen door onderwijs te volgen. Dit maakt hen weerbaarder tegen de aanlokkelijke aanbiedingen om drugskoerier te worden, de gebruikelijke start van een criminele carrière. Maar krijgen de kinderen op dit moment de aandacht vanuit het onderwijs die ze nodig hebben? De L-flat in Zeist (Het leven achter 728 voordeuren, 8/2) bestaat voor 60 procent uit bewoners van niet-westerse komaf. De achterstand ten opzichte van een westers kind is echter enorm. Daarnaast blijken ouders ook niet de tijd te hebben om veel aandacht aan het kind te geven. In de Bijlmer is 16 procent een eenoudergezin. Ga er maar aan staan als alleenstaande, werkende moeder om je kind de juiste bagage mee te geven. Juist scholen, met de leerplichtwet achter zich, zijn in staat op de lange termijn een buurt te veranderen. De leraren willen wel, maar de klassen zijn nu veel te groot. Niet voor niets scoort Luzac zo goed met klassen van gemiddeld twaalf leerlingen. ‘Slechte wijken’ bestaan. De migratie blijkt steeds een veelkoppig monster. Naast alle andere goede plannen, moeten we investeren in de kleinere klas.