Brieven

Brieven

Foto ANP

Goed dat NRC aandacht besteedt aan Rutger Bregmans open brief, maar de krant doet onvoldoende recht aan een belangrijk punt: als we wachten en niets doen aan de oorzaken van toekomstige zeespiegelstijging, zullen we eerder tegen de grenzen aanlopen van ons vermogen om ons land droog te houden. Neelke Doorn wijst erop dat we ons hoe dan ook zullen moeten aanpassen aan niet meer te vermijden gevolgen van klimaatverandering (Dat nieuwe klimaat komt er toch, Rutger, 8/2). Dat klopt en het is een groot goed dat we daar dankzij de opgebouwde ervaringen met kustverdediging uit het verleden een heel eind mee kunnen komen. Maar ze zegt ook dat de noodzakelijke technische maatregelen ook belangen zullen schaden. Meer draconische maatregelen voor droge voeten betekent dat meer belangen geschaad moeten worden. In dezelfde krant doet Marcel aan de Brugh verslag van een rondje langs de door Bregman geconsulteerde wetenschappers (Nee, het is nu echt niet januari 1953, 7/2). Dit resulteert in een deels onterechte relativering van Bregmans boodschap. De door Bregman uit de vergetelheid gehaalde waterstaatsingenieur Johan van Veen zei al: „Eens zullen we dit land met een zucht van verlichting aan de golven prijsgeven.” Laten we vooral zorgen dat dit nog een paar eeuwen duurt.