‘Ik ben trots op wat ik zelf heb opgebouwd’

Trea ten Kate (50) uit Zwolle is zelfstandig communicatieadviseur. Na haar scheiding had ze het financieel lastig. „Ik geniet er nu echt van dat ik kan doen waar ik zin in heb.”

Foto Bob van der Vlist

in

‘Ik ben trots op wat ik zelfstandig heb opgebouwd. Ik kwam uit een huwelijk waar het vrij traditioneel verdeeld was: mijn man werkte fulltime, ik parttime als communicatiemedewerker. Na de scheiding in 2006 had ik weinig inkomsten. Het was een periode waarin ik de hand flink op de knip moest houden.

„Mijn eigen bedrijf loopt nu goed. Ik word ingehuurd door organisaties of bij projecten om de communicatie te verzorgen. Het werk kost me gemiddeld 55 uur per week, maar er zitten ook uitschieters van 65 uur bij. Daar staat tegenover dat ik mezelf genoeg vakantie gun: ik probeer minstens zes weken per jaar vrij te nemen.

„In 2019 heb ik drie maanden niet gewerkt. Ik had net een grote opdracht afgerond en vond het goed eens de rust te nemen om een aantal ideeën uit te werken waar ik al langer mee rondliep. Ik heb toen een methode ontwikkeld om je beter te concentreren in een drukke omgeving, en ben samen met een goede vriendin een bedrijf in trainingen voor ondernemers begonnen. In die drie maanden heb ik geleefd van een buffer die ik eerder opbouwde. In 2019 kwam er netto 15.000 euro minder binnen dan een jaar eerder.”

uit

‘Ik ben impulsief, geef makkelijk geld uit. Omdat ik weet hoe het is om krap bij kas te zitten, geniet ik er echt van dat ik kan doen waar ik zin in heb. Het is heerlijk uit eten te kunnen wanneer je wilt. Ik ben me ervan bewust dat het anders kan zijn.

„Ik vind het prettig om financieel onafhankelijk te zijn. Het mooiste moment was toen ik mijn eigen appartement kon kopen. Mijn vriend trok in 2013 bij me in, maar ik betaal de woonlasten nog steeds zelf. Hij betaalt de gemeentelijke heffingen, abonnementen, onderhoud van de auto en de boodschappen. Zo komen we op ongeveer dezelfde kosten uit. Een gezamenlijke rekening hebben we niet. We realiseren ons dat we dat nog niet zo goed geregeld hebben.

„Toen ik vijftig werd, gaf ik een groot feest. Ik huurde een disco af, regelde een dj en nodigde de roeiclub, mijn hele familie en al mijn vrienden uit, bij elkaar 120 mensen. Er was open bar; geen gedoe met consumptiebonnen of een beperkte rekening. Als ik een feestje geef, doe ik het goed, had ik besloten. De rekening van de avond kwam uit op 3.500 euro. Of ik achteraf spijt had? Absoluut niet. Het was het dubbel en dwars waard. Ik had bovendien van tevoren al een aanbetaling gedaan, daardoor voelde ik de pijn wat minder.”

„Sparen is niet mijn sterkste kant. Ik zet voldoende opzij voor de belastingen en geef uit waar ik behoefte aan heb. Wat er dan nog overblijft, gaat naar de spaarrekening. 2020 staat in het teken van het opbouwen van een nieuwe buffer.”