Brieven

Brieven 10/2/2020

Ests Onderwijs (1)

Het schort aan discipline

Estland heeft de beste onderwijsresultaten, maar hun model zou niet te kopiëren zijn (Waarom Estland de slimste pubers van Europa heeft, 7/2). Hoezo? De Estse docent heeft nauwelijks anderstaligen in de klas, maar in Nederland zijn zwak presterende witte klassen ook gemakkelijk te vinden. De essentie van het Estse systeem komt in het artikel duidelijk naar voren: een modern curriculum, in een egalitair onderwijssysteem met discipline. En laat het nu juist daaraan in Nederland schorten. Nergens zijn (lees: worden) leerlingen zo slecht gemotiveerd en hebben ze zo weinig aandacht bij de les als hier. Een omslag waarbij rust en regelmaat weer belangrijk worden en de docent daarin gesteund wordt, zou wonderen doen.

Ests onderwijs (2)

Deel van cultuur

Ik vraag me af of vergelijkend onderzoek naar onderwijsresultaten zin heeft, laat staan dat er recepten voor een verbetering van het Nederlandse onderwijs aan kunnen worden ontleend. Het onderwijs is integraal onderdeel van de specifieke cultuur van een land en is als zodanig onlosmakelijk verbonden met de historie en tradities van dát land. Wie Nederlands onderwijs vergelijkt met dat in bijvoorbeeld Estland vergelijkt appels met peren.

Financieel overzicht

Wie leert het ons?

Naar aanleiding van het artikel Een buffertje tegen de geldzorgen (6/2), pleit ik ervoor om al in het basisonderwijs aandacht te schenken aan omgaan met geld.

Stikstof

Dan ook geen racecircuit

Onbegrijpelijk dat het kabinet zo worstelt om goede oplossingen te bieden voor het stikstofprobleem (Half miljard voor uitkopen boeren en verduurzaming landbouwsector, 5/2). Boeren blijven in onzekerheid en aannemers kunnen niet verder met hun opdrachten, terwijl er woningnood is. Wel gaat de verbouwing van een racecircuit in Zandvoort met een razend tempo voort. In de Romeinse tijd werd het volk ook al gesust met brood en spelen. Dit kabinet is niet anders. Rutte zei aanvankelijk over het Formule 1-circuit: er gaat geen stuiver naartoe! Maar inmiddels zijn er miljoenen gestoken in infrastructuur rondom Zandvoort, een indirecte bijdrage aan een niet-duurzaam vermaak in een natuurgebied, waarbij in een weekend heel veel CO2 wordt geproduceerd.

SYRI

Politiek besluit

Peter Olsthoorn schrijft over SyRI, het systeem dat persoonsgegevens koppelt om fraude te bestrijden, dat politiek „niet bij een rechter belegd moet worden” (Over data-analyse moet het parlement besluiten, niet de rechter, 3/2). Dit noemt hij „een nederlaag van de democratie”, omdat „de wezenlijke vraag”, namelijk hoe data-analyse zinvol kan worden ingezet zonder aantasting van de democratische rechtsorde, „blijft liggen”. Hij plaatst zichzelf hierin tegenover oud-president van de Hoge Raad Geert Corstens (Het is niet de rechter die regeert, 24/1). Ik zie in het geheel geen tegenspraak met Corstens’ uiteenzetting, integendeel. Het vonnis van de Haagse rechtbank in de SyRI-zaak (Rechtbank: overheid moet stoppen met fraudesysteem, 5/2) is een duidelijk voorbeeld van de rolverdeling tussen rechter en politiek. Corstens schrijft dat het de taak is van de rechter om „de burger te beschermen tegen de overheid”. Daarvan is nauwelijks een beter voorbeeld te bedenken dan deze uitspraak. Inderdaad, de ‘wezenlijke vraag’ blijft liggen. Precies waar die hoort, bij de politiek. Een wetsvoorstel ligt er al.