Recensie

Recensie Media

Voor nieuwe series zijn fans een wispelturige sleutel tot succes

Serie Netflix leunt met de verfilming van de strip Locke & Key wederom op de populariteit van een bestaande titel. Dat heeft voordelen, zolang de fans het resultaat accepteren.

Dodge (Laysla De Oliveira) is een van de personages die de kinderen in Key House tegenkomen.
Dodge (Laysla De Oliveira) is een van de personages die de kinderen in Key House tegenkomen. Foto Christos Kalohoridis/Netflix

Hoewel fantasy en horror lange tijd geen gegarandeerd mainstream succes betekenden, gaat het beide genres momenteel voor de wind. Films als A Quiet Place en Hereditary vulden de bioscopen en The Haunting of Hill House en The Witcher wisten wereldwijd kijkers thuis aan hun scherm te kluisteren.

De verfilming van de twee laatstgenoemde titels was een slimme zet van Netflix. Beide pasten niet alleen binnen de trend, maar ze gingen ook uit van bestaande succesvolle boeken (en games). Zo spraken ze direct hordes fans aan en dat betekent goede kijkcijfers. Die succesformule herhaalt Netflix nu gretig met de serie Locke & Key, die vanaf vrijdag beschikbaar is.

Locke & Key is gebaseerd op de gelijknamige stripboeken van Gabriel Rodriguez (illustraties) en ‘horror-royalty’ Joe Hill, zoon van schrijver Stephen King. Locke & Key gaat over drie kinderen – Tyler, Kinsey en Bode – die na de moord op hun vader met hun moeder verhuizen naar hun voorouderlijk huis in Massachusetts. Eenmaal in Key House, zoals het mysterieuze landhuis heet, komen ze erachter dat er magische sleutels te vinden zijn, die hen verschillende superkrachten geven.

Hond

Toen het eerste deel van de strip in 2008 verscheen, was de titel in één dag uitverkocht. En je weet helemaal zeker dat je een hit in handen hebt als ook baasjes hun hond naar je karakters gaan vernoemen. Een verfilming lijkt dus een gegarandeerd succes.

Toch hebben de verhalen van Hill en Rodriguez een uitzonderlijk lange weg afgelegd van papier tot scherm. Hoewel de filmrechten na die eerste uitgave gauw werden opgekocht, veranderde het plan diverse malen. In de tussentijd zou Locke & Key een film, een trilogie en recent nog eens twee keer een pilot worden, eerst voor Fox en toen voor Hulu. Maar zonder succes. Uiteindelijk ging Netflix er in 2018 met de titel vandoor.

Een betere match hadden maker Carlton Cuse (Lost) en de later aangesloten Meredith Averill (The Haunting of Hill House) zich niet kunnen wensen, zeggen ze in een interview met NRC. Averill: „Netflix snapt die balans tussen horror en tienerdrama heel goed en ze hebben ons creatief bevrijd, omdat ze ons echt vertrouwden met het originele materiaal. Op hun beurt zoeken zij in een show vooral naar de bingeability en die heeft Locke & Key denk ik zeker.”

Daar slaat ze de spijker op zijn kop. Want naast vernieuwen wil Netflix vooral graag weten dat de creatieve risico’s die ze nemen, zullen worden beloond en mensen op die ‘volgende aflevering’-knop blijven klikken. Het verfilmen van bestaande concepten lijkt ze die garantie te kunnen bieden. Karakters hoeven niet vanuit het niks te worden opgebouwd en de al bestaande fans van een boek of verhalenserie is de eerste groep kijkers. „Iedereen die al bekend is met Locke & Key zijn de pioniers die hopelijk anderen zullen inspireren en laten weten dat dit iets is wat hun aandacht verdient”, legt Cuse uit.

Geen garantie

Maar fans zijn niet per se het makkelijkste publiek. „Kijk maar naar Star Wars en het verzet dat die nieuwe films elke keer weer krijgen. Fans zijn zo verbonden met de verhalen en karakters dat het heel gemakkelijk is hen teleur te stellen”, relativeert Cuse. Om dat te voorkomen hebben ze bij de creatie van Locke & Key voor Netflix Joe Hill en zijn werk dichtbij de borst gehouden. Zo dichtbij dat hij bij alle schrijvers zo goed als op speed dial stond. Hill kon zo helpen om typische stripelementen naar het scherm te vertalen.

Lees ook de recensie van The Witcher

Nu is het alleen nog een kwestie „to not fuck it up”, grapt Cuse, doch semi-serieus. „Ik hoop echt dat we de serie recht hebben gedaan, want wij houden ook van Locke & Key en de wereld die Hill en Rodriguez hebben gecreëerd.” Dat soortgelijke shows als The Witcher, Stranger Things en The Umbrella Academy volgens de laatste statistieken van 2019 samen de top drie best bekeken series op Netflix vormen, belooft veel goeds. Cuse concludeert nuchter: „Ja, er is veel druk dat het een succes wordt en we moeten straks echt wel scoren, maar als we een slechte serie hadden gemaakt, hadden we hier nu zeker niet gezeten.”