Storm op komst en het is een meisje

Weersverwachting Ciara, die dit weekend over Nederland trekt, is de eerste storm die van het KNMI een naam heeft gekregen, want „dat verhoogt het bewustzijn bij het publiek”.

Foto Sakaasa/iStock

Foto Sakaasa/iStock

Mijn Ierse vriend Tom weet dat hij beter de luiken voor de ramen kan doen omdat er „een puist wind” aankomt. Dat gebeurt wel vaker op het zuidwestelijkste puntje van Ierland, waar de Atlantische depressies na een paar duizend lege mijlen oceaan aan land komen. „Maar heeft die storm ook een naam”, vraagt hij. „Want dan wordt het pas echt serieus.”

Ja, ze heeft een naam: Ciara, en ze lijkt een helleveeg te zullen worden. Ciara is de derde storm van dit seizoen die zwaar genoeg is – code oranje of rood – om een naam te krijgen. Ciara is ook de eerste storm die in Nederland een naam krijgt nu het KNMI zich heeft aangesloten bij de Britse en Ierse weerkundige diensten, die zware stormen al langer namen geven.

Na over de Britse eilanden te zijn getrokken, met kans op sneeuw, omgevallen elektriciteitsmasten en overstromingen – het is bijna springtij – zal Ciara Nederland naar verwachting een natte zondag bezorgen met zeer zware windstoten.

Atiyah en Brendan gingen haar voor – al noemde het KNMI ze niet bij naam. Een volgende storm zal Dennis heten. De lijst, die loopt tot september 2020, telt 21 namen. Q, U, X, Y en Z doen volgens internationale afspraak niet mee.

Zo’n alfabetische lijst – sinds 1979 wereldwijd om en om een jongen en een meisje – is een praktijk die is eh, overgewaaid uit regio’s met een seizoen voor orkanen en cyclonen. Namen „verhogen het bewustzijn van gevaarlijk weer”, denkt het KNMI nu ook. Ze geven „een consistente boodschap aan het publiek” en het zet „mensen ertoe aan actie te ondernemen om schade en letsel te voorkomen”.

Sommige namen zijn synoniem geworden voor rampspoed, zoals Irma en Maria, tropische stormen die in 2017 verderf zaaiden in het Caraïbisch gebied. Die namen zijn nu zo besmet dat ze permanent uit de lijst van roulerende ‘stormnamen’ zijn verwijderd. Net als Sandy en Katrina, die sinds 2012 respectievelijk 2005 ook hun lieflijkheid kwijt zijn.

Storm in glas water

Dennis kan natuurlijk nog alles worden: een blaaskaak, een wervelwind of alsnog een storm in een glas water. En toch heb ik al een voorstelling bij hem. Hij draagt een geblokt hemd en werkt op een boerderij of misschien achter een bar. Hij lijkt niet op Samir. En ook niet op Hugh met zijn spuuglok en Barbour-waxjas, die na Ellen, Francis en Gerda op de lijst staat. Jan staat er ook op, en wie denkt dat dat alvast voor de collega’s in De Bilt is, zou gelijk kunnen hebben, maar het kan ook dat de Ieren en Britten het tijd vonden om de seksen minder binair te definiëren. En dat Noah, die ook zowel een jongen als een meisje kan zijn, er om dezelfde reden op staat.

Willow is de laatste. ‘Wilgje’, een nogal zeldzame, Beatrix Potterige meisjesnaam in het Engels. En dat blijft zo, vermoedelijk, want ondanks de klimaatverandering is het nog niet voorgekomen dat in één stormseizoen alle namen zijn opgebruikt. Met een beetje goeie wil krijgen we zelfs geen bezoek van Tara en Vince.

Voor wie zich overvallen zou voelen door al die Ierse en Engelse winden is er hoop. Het KNMI overweegt na dit stormseizoen het publiek te betrekken bij de naamgeving. Hoe is nog onduidelijk. Maar met de Nederlandse voornaam ‘Storm’ zitten we zeker goed.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.