Recensie

Recensie Muziek

Flamenco met de blues van Andalusische vlakten

De volgers van de nieuwe golf in flamenco, die al enige tijd uitkeken naar het album van zangeres María José Llergo, krijgen niet wat ze mogelijk hoopten. Llergo is nog geen nieuwe Rosalía die met stemvervormer, reggaetonbeats, strakke video’s, en geweldige zang flamenco naar het popdomein zingt. Llergo trekt haar eigen plan. Ook zij verfrist het genre en werkt op Sanación samen met hiphop-producer Lost Twin, maar diens stempel drukt niet zwaar. Naast de diepe flamencotraditie noemt Llergo Billie Holiday en Etta James als voorbeelden en inderdaad klinkt er goed wat blues in haar gelaagde stem. De blues van Andalusische vlakten welteverstaan, met soms wat filmische strijkers erdoorheen. Het handklappen en de slaggitaar van de flamenco, die zo fijn kunnen worden versterkt tot stevige beats, spelen pas aan het einde een rol op het album. De stem van de zangeres domineert en dat is voorlopig genoeg, maar het wekt ook de suggestie dat ze nog niet alles laat horen wat ze kan. Het wekt de hoop op meer.