Recensie

Recensie Theater

Kater overheerst na slordige musical ‘Verliefd op Ibiza’

Musical ‘Verliefd op Ibiza’ drijft op humor, maar wil óók de diepte in met het verhaal van een transvrouw, gespeeld door Johnny Kraaijkamp.

In het midden: Johnny Kraaijkamp als Karla in ‘Verliefd op Ibiza’.
In het midden: Johnny Kraaijkamp als Karla in ‘Verliefd op Ibiza’. Foto Tom Sebus

Als je door je wimpers naar Verliefd op Ibiza kijkt, doet het decor sterk denken aan dat van hitmusical Mamma Mia: een hagelwit hotel met dezelfde mediterrane sfeer. Nog twee overeenkomsten: een sterke vrouw als middelpunt en de romance tussen een oudere hotelgast (Mylène d’Anjou) en een jongen, die zij op het eiland tegenkomt. Maar daar houden de overeenkomsten wel op.

Verliefd op Ibiza is losjes gebaseerd op de gelijknamige film uit 2013. Scriptschrijver Lucas de Waard leende wat uitgangspunten en (namen van) personages en gaf daar een eigen draai aan. Zo is de eigenaar van hotel Kashmir, waar het verhaal zich afspeelt, voormalig popster Lex (Chris Tates), een eendagsvlieg die leeft op zijn royalty’s. In het hotel verblijft ook zijn transseksuele moeder, Karla, met schwung gespeeld door Johnny Kraaijkamp. Het bezoek van een beroemde voetballer (Guido Spek) en zijn vloggende vriendin (Laura Ponticorvo, ook in het dagelijks leven vlogger) moet de verhoudingen op scherp zetten, maar dat valt tegen.

De musical meandert van de ene avance naar de volgende aanvaring. Eigenaardig zijn de momenten waarop Karla zich rechtstreeks tot het publiek richt om over haar transitie te praten. Opeens wil Verliefd op Ibiza bloedserieus de diepte in, terwijl de voorstelling drijft op humor en fris-luchtig spel, zoals van Samir Hassan en Joris de Hoop. Daarbij vliegen de liedjes je, zeker in de eerste helft, nogal stuurloos om de oren. Van een opbouw is nauwelijks sprake en rustige nummers komen niet tot hun recht, omdat ze wel heel terloops worden uitgevoerd. Ook is de samenzang niet altijd op orde.

Ondertussen heeft De Waard zich uitgeleefd in creatief taalgebruik, met zinnen als „hij heeft mijn hart verkruimeld als een beschuitje onder zijn voetzolen.” Maar daar staan dooddoeners van jewelste tegenover (je moet gewoon jezelf zijn), die herhaaldelijk worden opgelepeld bij wijze van moraal. Na een bezoekje aan Ibiza overheerst de kater.