Brieven

Voltooid leven (1)

Niet veel 75-plussers met een doodswens

Foto ANP

Het onderzoek naar de doodswens van ouderen, dat is ingesteld vanwege het wetsvoorstel om 75-plussers met een ‘voltooid leven’ stervenshulp te bieden, kijkt naar 55-plussers (Doodswens is vaak niet definitief, 30/1). Daar zit een generatie tussen. Geen wonder dat de term ‘voltooid leven’ verdoezelend wordt bevonden. Dat ook 55-plussers een doodswens hebben vanwege depressies, geldproblemen, gepieker en eenzaamheid zal zeker zo zijn. En natuurlijk is die wens ‘ambivalent’, alleen al vanwege de levensfase waarin 55-plussers, als ‘oudere jongeren’, verkeren. Bij de echte senioren moeten we niet alleen denken aan de fysieke ongemakken van het ouder worden (artrose, huidaandoeningen, incontinentie, doofheid, kaalheid, stramheid), maar ook aan rouw, verlies, afhankelijkheid, verveling en achteruitgang. Het wordt alleen maar minder, het is mooi geweest. Voor die groep mensen zou een eenvoudig zelfgekozen levenseinde een oplossing kunnen zijn. Uit het onderzoek blijkt dat het om een zeer beperkt aantal mensen gaat. Zo’n drieduizend. Door vergrijzing en voortschrijdende acceptatie van euthanasie zal dat aantal misschien nog iets stijgen, maar niet veel. Wel zal de behoefte altijd blijven bestaan. Of je voor zo’n klein aantal ouderen speciaal een wet moet invoeren, is de vraag. Wellicht gewoon uit medemenselijkheid?