Recensie

Recensie Film

‘The Lodge’: sterke en sfeervolle horrorfilm

Horror Lange tijd is horrorfilm ‘The Lodge’, over kinderen die hun nieuwe moeder ijzig ontvangen, sterk en sfeervol. Het opvoeren van religieuze iconografie en hymnes versterken het hoofdthema: godsdienstwaanzin.

Grace (Riley Keough) wordt bepaald niet met open armen ontvangen door de kinderen van haar verloofde, in ‘The Lodge’.
Grace (Riley Keough) wordt bepaald niet met open armen ontvangen door de kinderen van haar verloofde, in ‘The Lodge’.

Als de moeder van de tienjarige Mia en tiener Aiden zelfmoord pleegt, neemt hun vader Richard ze een half jaar later mee naar een verlaten huis, omgeven door sneeuw en ijs. Hij wil er samen met zijn nieuwe, jongere partner Grace kerst vieren, voor zijn kinderen bovendien een goede gelegenheid om Grace beter te leren kennen.

Maar zij zijn niet heel happig op een nieuwe moeder en geven haar een kille ontvangst. Als Richard het huis verlaat om te gaan werken, wordt alles nog ijziger.

Horrorfilm The Lodge is lange tijd een sterke, sfeervolle film, dankzij suggestief camerawerk en een fraaie, optimaal uitgebuite locatie. In krantenknipsels en op videobeelden zien Mia en Aiden dat Grace als enige de collectieve zelfmoord van een sekte overleefde. Religieuze iconografie speelt een rol en op de geluidsband is de hymne ‘Nearer, My God, To Thee’ een paar keer te horen, waarvan de keiharde orgelversie flinke impact heeft. Religie/godsdienstwaanzin is dan ook het hoofdthema dat het regisseursduo Franz en Fiala (tante en neef) opvoeren.

Als de stroom uitvalt, het eten opeens weg is en Grace’ pillen spoorloos verdwijnen, gebeuren er steeds vreemdere dingen. Het is ook het moment waarop The Lodge iets conventioneler wordt, al blijft hij bovengemiddeld griezelig.