Recensie

Recensie Film

‘Kruimeltje 2’ verwordt tot kluchtige western

Jeugdfilm ‘Kruimeltje en de strijd om de goudmijn’, het vervolg op ‘Kruimeltje’ (1999), heeft nog maar vrij weinig te maken met het klassieke kinderboek uit 1923. Het is eerder een kluchtige Hollandse western.

Kruimeltje (Viggo Neijs) en zijn trouwe kompaan Moor in ‘Kruimeltje en de strijd om de goudmijn’.
Kruimeltje (Viggo Neijs) en zijn trouwe kompaan Moor in ‘Kruimeltje en de strijd om de goudmijn’. Foto Arjo Frank Kievits

In Kruimeltje (1999), de verfilming van het klassieke kinderboek uit 1923, wordt Harry Volker, Kruimeltjes naar Amerika geëmigreerde vader, aan het eind van het verhaal herenigd met de vrouw en het zoontje die hij achterliet. In het vervolg Kruimeltje en de strijd om de goudmijn verhuist het drietal naar het platteland. Omdat Harry rijk is geworden in Amerika, wonen ze in een villa en draagt voormalig straatschoffie Kruimeltje nette kleren. Harry vertelt Kruimeltje over zijn tijd in de Verenigde Staten toen hij de bandiet Lefty in een duel versloeg. Lefty en zijn kompanen ontvoeren Kruimeltje en willen hem ruilen voor Harry’s waardevolle aandeel in een goudmijn.

Het levert een verhaal op dat nog maar vrij weinig met Kruimeltje te maken heeft. Het is eerder een Hollandse western, inclusief muzikale verwijzingen naar de muziek die Ennio Morricone schreef voor Sergio Leone-spaghettiwesterns. Bos en hei vormen het decor, met een bijrol voor een tehuis waar weeskindjes hardvochtig worden gedwongen de was te doen.

De toon is vooral kluchtig, met een schmierende Victor Löw als Lefty. Zijn twee dommige handlangers zijn niet erg grappig. Een hondenvoerfabrikant krijgt alle gelegenheid tot product placement, waarbij het zeer de vraag is of er een eeuw geleden al hondensnacks bestonden. Hoe dan ook, hondje Moor, Kruimeltjes trouwe kompaan, steelt de show.