Met de pom-o-loog op pad

Comedian proeft varianten op bestaande gerechten – met iemand die weet hoe het origineel smaakt. Vandaag eet hij pompastei met actrice Jetty Mathurin.

Het is k-k-koud! Maar droog, dus we klagen niet. We zijn op de vrijdagmarkt in Amstelveen waar actrice Jetty Mathurin m’n arm vast pakt terwijl ze bulderlacht, vervaarlijk dicht bij m’n oor.

Een passerende dame staat even stil, kijkt haar aan en zegt: „Ik herken u aan uw lach.” Jetty is mee omdat we iets gaan proeven met Pom, een Surinaamse ovenschotel. En zij is mijn Pom-kundige, m’n Pom-o-loog!

We gaan op zoek naar de kraam van the Pieman. Daar hebben we alvast veel plezier om, want in het Surinaams betekent pie, piemel. Wie noemt z’n winkel nou de Piemelman?! Ik geef toe, flauw, maar wij houden ervan.

Tijdens onze zoektocht stuiten we op een kraampje waar het lekker ruikt, naar gegrild vlees. We zien robuuste worsten, spek, paté en iets wat we niet herkennen. De dame met schort legt uit dat het varkensknietjes zijn... ik haak af maar Jetty begint te gloeien. Hier wil ze zo even terug.

Inmiddels hebben we gevonden waarvoor we hier eigenlijk zijn: een kraam vol pasteitjes. Er is een lijst waarop alle vullingen worden uitgelegd. Onze aandacht gaat uit naar Pom! Een pasteitje met Pom. Hoe? Wat? Waarom? Hè?! Pom eet je met rijst. Met lekkere kip erbij. En kousenband of spitskool of snijbonen ofzo. Pastei is een gerecht op zich. Ik ben nu officieel in de war. Zo veel vragen.

Tara van de Pieman legt uit dat haar broer, de eigenaar, met het idee kwam. En dat nota bene niemand minder dan Mavis Hofwijk, absolute autoriteit waar het gaat om Surinaams eten, verantwoordelijk is voor het recept van de Pom. Dat geeft hoop.

Met liefde en een houten mesje snijdt Jetty het pasteitje in twee delen. Tara kijkt gespannen toe. Ik ruik en constateer dat het echt naar Pom ruikt. Ik neem een hap en ben stomverbaasd. Bladerdeeg en Pom is echt heel lekker samen. M’n lippen tintelen lichtjes door de Madame Jeanette en ik hoor Jetty smakken. Als ik opzij kijk, is ze haar vingers aan het aflikken, letterlijk. Waren we van tevoren nog sceptisch, nu zijn we om. Radicaal. Heerlijk. En dat blijkt, want van alle vullingen uit de pie’s is alleen Pom los te koop. Er is ook een XL pastei en we snappen waarom. We krijgen de Pom ook apart te proeven. Jetty is kritisch, kijkt of de korst krokant is, naar de verhouding tayer/vulling en natuurlijk de smaak. Maar ik hoor niets dan love en liefde. Oftewel, soso lobi.

Jetty en ik zijn oprecht verrast. Dit was het koukleumen meer dan waard. Jetty kijkt me aan en vraagt, weet je nog waar die kraam is met die varkensknietjes? Weet-ik-nie, zeg ik. En baf, daar klinkt weer een lachsalvo!