Opinie

Inbox van de redactie

Wat schreven de lezers deze week aan de redactie Opinie? Een indruk.

U schreef ons uitgebreid over de excuses van premier Rutte voor „het handelen van de Nederlandse overheid” in de Tweede Wereldoorlog. Die excuses waren zeer gepast, dat vindt elke briefschrijver. Maar kwamen ze niet wat laat?

Het is „te schandalig voor woorden”, schrijft Ivo Bouwman uit Den Haag met ingehouden woede, „dat deze excuses 75 jaar op zich lieten wachten”. Dit laat volgens hem zien „hoe kil en afstandelijk de overheid en alle naoorlogse kabinetten dit hebben behandeld”. Had Rutte niet ook „man en paard” moeten noemen, vroeg onder anderen Johan Raap. In casu: „het Koninklijk Huis en de ministers” die de Joodse gemeenschap niet de bescherming konden bieden die nodig was. Een excuus, vindt Danielle Ruiters, „maak je zo snel mogelijk nadat je weet dat je fout zat” – of je nu een privépersoon bent of vertegenwoordiger van een overheid. De meeste overlevenden van de Holocaust, schrijft ze, zijn nu niet meer in leven. Excuses zijn zo een „nietszeggende dooddoener.”

Dat woord zelf, ‘Holocaust’, hield u trouwens ook bezig. Rutte gebruikte het aan het slot van zijn toespraak bij de Nationale Auschwitz-herdenking. Maar Ger Wieberdink wees erop dat dit relatief recente begrip afkomstig is van het Griekse holókaustos, dat ‘brandoffer’ betekent. Dat is een „heel ongelukkige term”, schreef hij in een brief die we woensdag publiceerden. Maar zijn alternatieve suggestie, ‘Jodenverdelging’, vonden sommige lezers te ver gaan. „Kan echt niet” vanwege de suggestie van „ongedierte”, oordeelde Paul Bataille. „Het lijkt me niet goed een term te kiezen die het perspectief van de nazi’s kiest en dat perspectief zelfs lijkt te legitimeren.” Dolph Kohnstamm liet in een tweeregelig mailtje weten dat Wieberdink hem overtuigd heeft. Hij zal ‘Holocaust’ niet meer gebruiken en houdt het op ‘Shoah’.

chef Opinie