Opinie

Mopperkamer

Christiaan Weijts

Lang niet alle leraren staan met spandoeken op grote manifestaties. Neem de dorpen achter de Noord-Hollandse duinen, van Schoorl en Egmond tot Castricum en Uitgeest. Daar protesteren de leraren van twintig basisscholen op de pedalen.

De eerste groep is net uit Schoorl komen fietsen. Twee aan twee, in een lange sliert, in gele hesjes met het schoollogo. Een plaatselijke fietsenmaker leende er e-bikes voor uit. Eerste stop: basisschool Lucebert in Bergen. Daar zijn twee brainstormlokalen ingericht: de ‘mopperkamer’, met een foto van Maarten van Rossem, en de ‘opperkamer’, met een olijke Pippi Langkous op de deur.

„Bij ons speelt het lerarentekort nu nog net iets minder”, vertelt Robert Smid, bestuurder van de ISOB, de lokale scholenstichting. „In Amsterdam staan ze te blussen, hier zien we de rook.” Zo trekken vacatures steeds minder sollicitanten. Brandwerende maatregelen bedenken dus. Dat is vandaag de opgave, in die lokalen, en tijdens de fietstochten, waarop schooldirecteuren de groep steeds discussievragen meegeeft voor onderweg.

In de Van Rossemkamer spreek ik een mopperaar uit Stompetoren. „Ik heb het zojuist geturfd: drie mannen en dertig vrouwen. Dat is het probleem. Allemaal parttimers. Vaak getrouwd met kerels die wél een goedbetaalde fulltime baan hebben. Tuurlijk, voor mij als voltijds bovenbouwleraar is de werkdruk hoog, maar mij gaat het vooral om dat salaris. Van al die extra miljoenen die nu naar het onderwijs zijn gegaan, zie ik hé-le-maal niks terug op mijn loonstrookje. Volgende maand krijgen we eenmalig een paar honderd euro. Dat is absurd. Daar maak je dit vak niet aantrekkelijker mee. In het primair onderwijs krijg je maar 68 procent van wat een gemiddelde hbo’er verdient.”

Intussen stromen de vellen papier vol met andere klachten: te grote groepen, te weinig handen, cursussen worden niet doorbetaald, te weinig vakkrachten voor crea en gym… In het Pippi Langkouslokaal veel blije kreten als ‘kinderen zien groeien’, ‘fijne collega’s’, ‘sterke administratie’ („meer ‘Wilma’”). Want daar gaat het vooral om, zeggen verschillende schooldirecteuren. Positiviteit. Laten zien waarop ze trots zijn, en wat ze nog nodig hebben.

Maar inderdaad, bij de slotbijeenkomst in basisschool de Springschans in Heiloo, waar alle posters uitgewerkt worden tot een manifest, dat vrijdag naar lokale wethouders gaat, keert ook ‘meer mannen’ geregeld terug. Het is vaker gezegd, en je hoort het ook hier: een Pablo-traject zonder kleuteropleiding kan het leraarsvak aantrekkelijker maken, vooral bij die mannen.

Volgens de bovenbouwmeester uit Stompetoren zorgt het gelijktrekken van die verhouding ook voor stevigere salarisonderhandelingen, en wat hardere actievormen, wat van hem wel mag. „Die boeren komen op enorme trekkers de boel op stelten zetten. Wij staan een liedje te zingen.”

Christiaan Weijts schrijft op deze plek iedere vrijdag een column.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.