Opinie

Miljardair

Tijdens een podiuminterview op Martin Luther Kingdag, zei Alexandria Ocasio-Cortez, congreslid van de Verenigde Staten, dat een miljardair zijn miljard nooit verdient. De producten die een miljardair verkoopt, maakt hij immers niet zelf. Hij neemt daar duizenden mensen voor in dienst en betaalt die een zo laag mogelijk loon. Het geld dat de miljardair ‘verdient’ neemt hij eigenlijk van zijn werknemers. Ze sloot dat antwoord af met: „Niemand verdient een miljard dollar, je neemt een miljard dollar.”

Ik lag in katzwijm op de grond en zag alleen maar hartjes. Eenmaal overeind dacht ik: en voetballers dan? Sommige ‘verdienen’ ook miljoenen. AOC zegt wel ‘miljardairs’, maar je kunt er donder op zeggen dat ze vindt dat een meervoudig miljonair in dezelfde rij kan gaan staan. Niemand ‘verdient’ miljoenen: je pakt ze weg bij anderen die nu minder krijgen, in het echt en in het spel.

Volgens werkgeversorganisatie FBO is het gemiddelde salaris van een eredivisiespeler 291.000 euro bruto. Bij de vrouwen ligt dat ietsjes lager, daar krijgen ze een onkostenvergoeding van 600 per maand of een salaris onder modaal en in uitzonderlijke gevallen een halve ton per jaar. Bij de mannen wordt dat gemiddelde opgepompt door grootverdieners als Tagliafico, Tadic, Ziyech en Neres die vooral sinds Ajax het salarisplafond heeft losgelaten meer dan één en soms twee, drie of vier miljoen per jaar nemen.

De directeuren van de club schamen zich er ook niet voor om grote hopen clubgeld in eigen zak te scheppen. Van der Sar nam vorig jaar, inclusief bonussen, 1,2 miljoen van Ajax. Overmars 2,3. Dat ze dat geld ook zouden opbrengen, vind ik geen reden om het ervan te nemen, vooral omdat zonder de veelal op vrijwilligers steunende jeugdelftallen, die goudpootjes nooit de graaiposities hadden kunnen bereiken.

Ik vraag me af of de 1 procent in de voetballerij zich bij het zien van het loonstrookje realiseert dat de club dat geld ook in andere zaken had kunnen steken: in de jeugd, in de vrouwenteams, in de velden of in salarissen van de andere 99 procent. We leven in een systeem dat ons wijsmaakt dat het oké is om veel meer geld binnen te harken dan je nodig hebt. Zeker in de voetballerij.

We kirren van plezier als onze favoriete spits een villa met twintig kamers koopt in een stad waar kinderen op straat slapen. In Den Haag krijgt gelukszoeker Pardew ruim zeshonderd euro per dag om een half seizoen ADO te trainen terwijl fans die bij de voedselbank staan waar de club zelf eten voor verzamelt, nevernooitniet een kaartje voor een wedstrijd kunnen betalen.

Die meervoudig voetbalmiljonairs zijn zelf niet schuldig aan het wegharken van geld bij de rest; ook zij werden geboren in dit systeem dat toestaat dat aan de ene kant een idool twaalf bolides in een garage heeft staan, terwijl aan de andere kant zijn fan van negen jaar met een lege maag naar school gaat. Wat meervoudig miljonairs en wij allemaal wel kunnen doen, is op onze woordkeuze letten: als het over miljoenen gaat, worden ze niet verdiend, ze worden genomen.

Carolina Trujillo is schrijfster.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.