‘Meneer is een boef. Hij moet terugbetalen wat hij heeft gestolen’

Rechtszaak Oud-corporatiedirecteur van Vitaal Wonen in Limburg Noël P. stond deze week voor de rechter. Hij zou voor honderdduizenden euro’s hebben gestolen.

De rechtbank van Maastricht. Oud-corporatiedirecteur en diens vader stonden deze terecht op verdenking van valsheid in geschrifte en verduistering.
De rechtbank van Maastricht. Oud-corporatiedirecteur en diens vader stonden deze terecht op verdenking van valsheid in geschrifte en verduistering. Foto Marcel van Hoorn/ANP

„Meneer is een boef. Hij moet terugbetalen wat hij heeft gestolen” Directeur Janine Godderij van de Limburgse woningcorporatie ZOwonen klinkt oprecht boos door de telefoon. Ze vindt het „ronduit schandalig” dat een van haar voorgangers honderdduizenden euro’s heeft gestolen, en dat haar huurders daar nog jarenlang de rekening voor moeten betalen.

De naam van deze „boef” is Noël P. (44). Hij stond deze week, samen met zijn vader Jos P. (77), voor de rechtbank in Maastricht terecht op verdenking van valsheid in geschrifte en verduistering. De officier van justitie eiste dinsdag vijftien maanden cel (waarvan vijf voorwaardelijk) tegen de zoon en één jaar cel (waarvan zes maanden voorwaardelijk) tegen de vader. Justitie claimt in een aparte ontnemingszaak nog zo’n half miljoen euro van het duo.

Vierhonderd keer zelfverrijking

De affaire begon in 2012 met een bericht in NRC over de zelfverrijking door de directeur van woningstichting Vitaal Wonen, de rechtsvoorganger van ZOwonen. Noël P. kreeg ontslag, waarna een onderzoek in opdracht van de corporatie duidelijk maakte dat hij en zijn vader Vitaal Wonen jarenlang gebruikt hadden „als vehikel om zichzelf en anderen te verrijken en te laten fêteren” op een wijze „die de grenzen van het voorstelbare af en toe te buiten gaat”.

Lees ook: Deze corporatiedirecteur leefde in luilekkerland, op kosten van huurders

Het ging om vierhonderd gevallen van zelfverrijking. Markant voorbeeld: een partij van vijfhonderd flessen wijn en honderd flessen cognac en champagne die Noël P. thuis liet bezorgen op rekening van de corporatie.

Vitaal Wonen, met 304 huurwoningen een van de kleinste corporaties van Nederland, kwam door de affaire in financiële problemen. Het fraudeonderzoek en de juridische bijstand kostten Vitaal Wonen meer dan driekwart miljoen euro. De corporatie moest onderhoud en renovaties uitstellen en de huren verhogen. Om uit de problemen te komen volgde in 2015 een fusie met corporatie ZOwonen in Sittard.

In 2017 veroordeelde de rechtbank in Maastricht Noël P. en zijn vader al in een civiele procedure, aangespannen door ZOwonen. Het duo moest 1,1 miljoen euro (inclusief de wettelijke rente) terugbetalen. Al drie jaar onderzoekt de corporatie de mogelijkheden om dit bedrag te innen. Er ligt beslag op vijf panden en overige bezittingen. Omdat de panden meerdere eigenaren hebben, is verkopen niet eenvoudig, zegt ZOwonen-directer Janine Godderij.

Verborgen geldstromen

Ze liet ook onderzoek doen naar het vermogen van het duo en naar hun inkomsten, ook in het buitenland. Dat leverde eveneens weinig op. De „verhaalmogelijkheden” lijken beperkt, hoewel er bij de zoon mogelijk nog andere „geldstromen” zijn, zegt Godderij. Een aanwijzing daarvoor zou de dure leaseauto zijn waarmee Noël P. zich verplaatst. Hij werkt, naar eigen zeggen, als zzp’er voor een bedrijf in Duitsland. Welk bedrijf dat is, wil zijn advocaat desgevraagd niet zeggen: „Dat hoeft niemand te weten.”

In die auto kwam Noël P. deze week opnieuw naar de rechtbank in Maastricht, nu voor de strafzaak tegen hem en zijn vader. Van de vierhonderd gevallen van zelfverrijking bleken er zo’n twintig opgenomen in de dagvaarding van justitie.

Aan bod kwam dat hij Vitaal Wonen bijna 60.000 euro had laten betalen aan zijn vader voor ‘advieswerk’ dat volgens justitie nooit had plaatsgevonden – iets wat hij en zijn vader ontkenden. En dan had hij zichzelf, buiten medeweten van de raad van toezicht om, bijna 80.000 euro salaris extra uitgekeerd. „Ik kan er geen antwoord op geven”, zei Noël P. op vragen hierover van de drie rechters. Hoe kwam het dat hij niet reageerde toen op zijn loonstrookje telkens een te hoog bedrag stond? „Dat durf ik echt niet te zeggen.” Wie stemde in met die reeks salarisverhogingen? „Ik zou het voor de rest niet weten.”

Dat de tienduizenden euro’s opstartkosten van zijn privébedrijf door de corporatie betaald werden, daar wist hij ook niets van. En dat hij tienduizenden euro’s pinde met de bankpas van de corporatie en dat met valse rekeningen in de boekhouding zou hebben weggewerkt, daar wist hij eveneens „niets van”. De raad van toezicht was echter van veel op de hoogte, betoogde Noël P. Wat de raad van toezicht weer ontkende.

Kaartjes André Rieu

In de rechtszaal kwam voorts een kleurrijke verzameling aan veronderstelde privé-uitgaven voorbij, op kosten van Vitaal Wonen. Zoals 2.600 euro voor vijf toegangskaartjes voor een Formule 1-wedstrijd, bijna 2.000 euro voor een laptop en Ipad, een ‘donatie’ van 5.000 euro voor het klooster van de Zusters van het Kostbaar Bloed in Sittard (die daar nooit aankwam), 5.000 euro voor een privéfeest in luxe restaurant Château Neercanne (‘er mochten wat privékosten doorgeboekt worden’), kaartjes voor André Rieu, een schilderij (1.295 euro) dat de corporatie betaalde maar in Noëls villa hing en – onder meer – 2.000 euro voor de aanschaf van heren en dames ski-jacks.

Lees ook: Directeur corporatie Vitaal Wonen: ‘Moet ik mij nu melden bij de politie?’

Ten laste van woonprojecten liet Noël P. volgens justitie ook witgoed en elektronica boeken: een wasdroger, koelkast, Apple-computer, fotocamera, stofzuiger, camcorder, printer, magnetron en televisie. Noël P.: „Die Apple geef ik toe, en die fotocamera heb ik ook wel eens privé gebruikt. Maar de rest is echt voor die projecten gebruikt.”

Nog veel meer facturen die hij privé kreeg, werden heimelijk geboekt op bouwprojecten, concludeerde justitie. Zo draaide Vitaal Wonen ook op voor zijn huwelijksfeest, vakantiereizen en – onder meer – tientallen privé-etentjes. Slechts in enkele gevallen wilde Noël P. toegeven dat het kon zijn voorgekomen dat hij privéuitgaven had gedaan met geld van de corporatie. „Dat had strikter gekund. Ik beschouwde de corporatie te veel als een eigen bedrijf.”

Uitspraak 19 februari.