Recensie

Recensie

Magistraal Destroyer zoekt de bevrijding

Destroyer, nom de plume van de Canadees Dan Bejar, houdt van toevalligheden. „Songs komen in flarden tot me terwijl ik met andere dingen bezig ben,” zei hij over het proces dat met hulp van studiomuzikanten de magistrale soundscapes heeft opgeleverd van zijn twaalfde album Have We Met. Bejars teksten zijn associatief en laten weinig licht binnen. Openingsnummer ‘Crimson Tide’ verwijst zonder het met zoveel woorden te zeggen naar de gelijknamige speelfilm waarin de VS door Russische nationalisten bedreigd worden met een kernoorlog. Donkere wolken hangen boven songs als ‘The Raven’ en ‘The Man In Black’s Blues’ waarin Bejar beelden oproept van ademloze dreiging en het grote niets. Destroyers muziek heeft juist meer lucht gekregen na het voorlaatste, claustrofobische album Ken. Tussen kathedralen van elektronisch geluid duikt Bejars droge bariton op als een baken in de duisternis. Hij is een Lou Reed van deze tijd: een sardonisch commentator die de bevrijding zoekt van verheffende muziek.