Recensie

Recensie Muziek

Bravoure en emotie op postume plaat Mac Miller

Van Mac Miller, de Amerikaanse rapper/zanger die anderhalf jaar geleden op 26-jarige leeftijd aan een overdosis overleed, verschijnt postuum een verrassende verzameling liedjes. Onder de naam Circles, bedacht door producer Jon Brion die de nummers na zijn dood afmaakte, horen we een andere Miller. Zoals al ingezet op het vorige, vijfde album, Swimming (2018), ruilde hij het rappen nu goeddeels in voor zingen. En de muziek bestaat niet meer uit elektronische beats, maar uit akoestische drums, gitaar en soms een laagje synthesizer.

De folk-achtige begeleiding staat ver af van de elektronica die hij eerder koos. Zijn bravoure, nog enigszins aanwezig in een liedje als ‘Hands’, is ingeruild voor droevige mompelzang. Dat doet hij mooi, het gestamel kreeg veel reliëf en invoelbare emotie. Sommige nummers lijken te weinig uitgewerkt, en het eind van ‘Complicated’ is abrupt, maar in veel liedjes, zoals het akoestische rapnummer ‘Blue World’, blijkt Miller een veelzijdige en avontuurlijke artiest.