Recensie

Recensie Film

Pretentieloos amusement over mannelijke strippers – deel 2

Komedie Een viertal Nederlandse bouwvakkers en strippers jaagt in Miami de Amerikaanse droom na. ‘Onze jongens in Miami’, vervolg op ‘Onze jongens’, zit vol soepele stripscènes. Daarnaast valt vooral op hoe behoudend het scenario is.

‘Onze jongens in Miami’, met van links naar rechts Thijs (Juvat Westendorp), Jorrit (Jim Bakkum) en Boris (Malik Mohammed).
‘Onze jongens in Miami’, met van links naar rechts Thijs (Juvat Westendorp), Jorrit (Jim Bakkum) en Boris (Malik Mohammed).

In het vervolg op Johan Nijenhuis’ Onze jongens (2016) gaan bouwvakkers en strippers Bas en Jorrit naar Miami, waar zij een vervallen gebouw omtoveren tot stripclub. Beiden worden ondertussen verliefd en krijgen te maken met tegenvallers, zowel op het professionele en persoonlijke vlak.

Hoe streng moet je een pretentieloze film beoordelen over mannelijke strippers, bedoeld om een Ladies Night-publiek aan het joelen te krijgen? Misschien niet heel streng, maar toch. Als criticus zie je dat Onze jongens in Miami soepel gemaakt amusement is, met een variatie aan op lekkere nummers gezette stripscènes. Ook zit er een erotische scène in die niet zou misstaan in de hitsige film 9 1/2 Weeks (1986).

Toch valt ook op hoe behoudend het door een vrouw geschreven Onze jongens in Miami eigenlijk is. Er zit het klassieke moment in waarop een vrouw denkt dat Bas en Jorrit homo’s zijn, iets wat gelijk gecorrigeerd wordt, want stel je voor! Jorrit valt voor een vrouw die zich, net als hij, niet wil binden. Een mooie match zou je zeggen, maar toch viert deze film opnieuw de monogame liefde. En in de climax strijdt de witte Jorrit tegen een gekleurde danser/stripper die hem om allerlei redenen dwarszit. Het is niet moeilijk te raden wie wint.