Recensie

Recensie Film

Ook de truffel is een kanarie in de kolenmijn van het klimaat

Documentaire ‘Truffel Liefde’ volgt het hele proces van de ‘oogst’ van truffels tot op het bord, en vraagt zo aandacht voor duurzaamheid en het effect van klimaatverandering op de truffel.

Een onooglijke knol of een van de meest verfijnde delicatessen die een chefkok kan gebruiken? De truffel. Beeld uit de documentaire ‘Truffel Liefde’.
Een onooglijke knol of een van de meest verfijnde delicatessen die een chefkok kan gebruiken? De truffel. Beeld uit de documentaire ‘Truffel Liefde’.

In haar visionaire boek The Mushroom at the End of the World beschrijft Anna Lowenhaupt Tsing een paddenstoel die nog zeldzamer en gewilder is dan de Europese zwarte truffel: de matsutake-champignon. Net zoals de truffel groeit de matsutake in symbiose met de bomen waar ze zich tussen de wortels nestelen en Tsing gebruikt dat als een metafoor voor het begrijpen van grotere economische en ecologische processen die in onze laat-kapitalistische wereld gaande zijn.

In Truffel Liefde van Jascha de Wilde en Ben Hendriks spelen dat soort principes ook op de achtergrond, echter zonder zo expliciet benoemd te worden. Zij vonden hun inspiratie in een ander boek: De truffelminnaar van Gustaf Sobin, een ode aan een heel subtiele manier van truffels zoeken: met een takje als een soort metaaldetector de aarde afzoeken, tot de zogeheten truffelvlieg opfladdert en zijn groeiplaats verraadt.

Truffel Liefde volgt het hele proces van de ‘oogst’ tot op het bord, zowel in vijfsterrenrestaurants als in een lobbige omelet bij de truffeljagers thuis. De film is wat traditioneler van opzet dan bijvoorbeeld Honeyland, maar vraagt op een vergelijkbare manier aandacht voor duurzaamheid en het effect van klimaatverandering op de truffel. Die wordt zo net als de bij een kanarie in de kolenmijn.