‘Het moet kunnen 48 uur je telefoon niet aan te raken’

Mediavreters Marije van Haarlem is een duurzame freelancer. Een documentaire over kledingproductie gaf haar belangrijke inzichten. „Een t-shirt kan geen 5 euro kosten.”

Illustratie Anne Caesar van Wieren

Marije van Haarlem (29) probeert haar leven zo duurzaam mogelijk in te vullen. Dat begon een jaar of vijf geleden: „Ik begon uit ergernis zwerfafval te rapen. Dat groeide uit tot een levensstijl. Voor ik het wist was ik een soort wandelende duurzaamheidsbijbel.”

Ze combineert haar werk als store manager van een duurzame kledingwinkel met schrijfwerk. „Na een aantal jaren mee te lopen in de grote commerciële wereld, besloot ik te kiezen voor duurzame klanten en bedrijven. Dat beperkt je opties op de arbeidsmarkt behoorlijk, maar nu kan ik mijn werk blijven doen met de principes waar ik achter sta.”

De documentaire The True Cost, over kledingproductie, gaf haar belangrijke inzichten: „Een t-shirt kan geen 5 euro kosten. Als je zo’n docu ziet weet je dat het op zijn minst 25 euro moet zijn. Dat zit in transport, grondstoffen, arbeidskracht. Dat maakt een dergelijke docu in één klap duidelijk. Niemand confronteert je daar anders mee.

„Ik gebruik de app Veggie, die is gemaakt door een vriend van mij. Hij had uitgerekend hoeveel water je bespaart en hoeveel CO2-uitstoot je vermijdt als je een dag geen vlees eet. Die app visualiseert dat en zegt: je hebt zo veel kippen of koeien gered.

„Juist omdat ik jaren in de social media-branche heb gewerkt, ben ik bewust gaan afkicken in mijn vrije tijd. In de trein lees ik een boek of luister ik muziek, de telefoon blijft weg. Ik ben ook niet te bereiken op WhatsApp. Het moet normaal zijn om twee dagen je telefoon niet aan te raken.

„Ik denk dat mensen bang zijn om zich te vervelen. Als je niet lekker in je vel zit merk je dat pas echt als je niks doet. Als je zegt: ik voel me een beetje kut, ik zet snel Netflix aan. Het is zonde als alles snel passeert. Ook als ik mijn koptelefoon opzet wil ik zo intens mogelijk van de muziek genieten. Ik heb nog veel cd’s. Spotify is fijn om dingen te ontdekken, maar het wordt het ook snel een vergaarbak. Ik heb mijn oudste cd van The Cranberries nog, No Need to Argue. Ik luisterde dat op mijn zestiende toen ik een beetje emo was. Als je zo’n cd opzet krijg je dat gevoel weer.

Lees ook: Adriaan van Dis zat Lize Korpershoek te meisjetochen

„Stiekem ben ik een beetje opstandig. Ik las een keer op YouTube de comments onder een willekeurige video van Lize Korpershoek. Mensen zeiden dat haar animatiestijl in haar video’s was afgekeken van #Boos, het programma van haar vriend Tim Hofman. Daar kan ik me dan heel druk om maken. Ik wist dat ze al jaren daarvoor animaties maakte. Alsof ze niet meer kon zijn dan ‘de vriendin van’. En dat fragment in DWDD over haar documentaire Mijn seks is stuk was absurd. Lize verweert zich daar als een heldin tien minuten lang tegen conservatieve vragen van Adriaan van Dis. Ik heb immens veel respect voor haar.

„Nieuws volg ik heel selectief, juist omdat het me zoveel doet. Ik wil niet onwetend zijn, maar ik probeer het te beperken. Mijn ouders kijken elke dag het nieuws op tv, daar zou ik gestoord van worden. Je kunt al gauw moedeloos worden van de problemen in de wereld. Dan focus ik me liever op zaken waar ik een positieve invloed op kan hebben.”