Recensie

Recensie Muziek

Floor Jansen demonstreert met zus en ‘fam-club’ haar kunnen

Nightwish-zangeres Floor Jansen moest het met minder bombast doen dan ze gewend is, maar opende haar eerste solo-tour in Nijmegen warm en liefdevol.

Popprijswinnares Floor Jansen in Nijmegen tijdens de aftrap van haar eerste Nederlandse solotour.
Popprijswinnares Floor Jansen in Nijmegen tijdens de aftrap van haar eerste Nederlandse solotour. Marcel Krijgsman

„Wie komt er hier niet uit Nederland?” Floor Jansen vraagt het met een onwrikbare lach op haar gezicht in het uitverkochte Doornroosje in Nijmegen, een van de weinige keren dat ze zich in het Engels tot het publiek richt. Een stuk of vijf handen. Dat is even wat anders dan tijdens de wereldtours die ze gewend is met haar metalband Nightwish. Het contrast met de vraag die ze even later stelt is dan ook groot: „Wie is er hier familie van mij?” Zeker vijftig handen gaan de lucht in.

Jansen had haar ‘fam-club’ meegenomen, grapt de kersverse Popprijs-winnares, voor het openingsconcert van haar allereerste solo-tour die ze op de vleugels van haar succes in tv-programma Beste Zangers doet. Erg spannend vond ze zelf, en dat was in het begin wel te merken. Maar snel maakte haar schroom plaats voor een liefdevolle, warme vertolking van songs van Nightwish, van vorige bands After Forever en ReVamp, en de nummers uit Beste Zangers.

Tranen van emotie

Het publiek in Nijmegen kwam daar voor een groot deel ongetwijfeld voor: het haar was wat korter en grijzer dan Jansen gewend is te zien. Ze zong onder meer het Nederlandstalige ‘Mama’ van Samantha Steenwijk, Lady Gaga’s ‘Shallow’ en Tim Akkermans intense ‘Winner’.

Lees ook het interview Floor Jansen heeft eindelijk de bal aan het rollen

Het breekbare ‘Strong’, van haar eerste band After Forever (tijdens dat programma door Emma Heesters gezongen) was een mooie demonstratie van Jansens kunnen: een technisch moeilijk nummer met zinseindes die doorhingen van emotie - ze hield het er niet droog bij.

Sommige Nightwish-songs die Jansen koos misten wel wat bombast - de Beste Zangers-band waarmee ze speelde is wat braaf - maar het folky ‘Élan’ had dat niet echt nodig en ook ouwetje ‘Nemo’ paste in uitgeklede, ingetogen versie goed fijn deze setting. Jansen heeft de kracht in haar stem om van de kleinste liedjes een ronkende, epische powerballad te maken, maar hier hield ze het prachtig binnen de bochten, zonder dat ze op de rem leek te staan.

Headbangen?

Viel er dan niets te headbangen? Tuurlijk wel. ReVamp-nummer ‘Wolf and Dog’ werd, met behulp van jongere zus Irene Jansen, een heerlijk harde rocker. De twee op elkaar lijkende Jansen-stemmen maakten hier een chemische verbinding die ze extra overtuigingskracht gaf. Daar kon ook afsluiter ‘The Phantom of the Opera’, samen met de springende opera- en musicalzanger Henk Poort, niet meer tegenop.