Reportage

Reacties publiek op ‘Sorry Baby’ van Stefano Keizers: ‘Wat heb ik nou gezien?’

Met zijn nieuwe, radicale theaterexperiment laat Stefano Keizers zijn publiek verbijsterd achter. NRC vroeg bezoekers van ‘Sorry Baby’ in Den Haag hoe ze de voorstelling hadden ervaren.

In Theater Diligentia: Stefano Keizers speelt zijn nieuwe voorstelling ‘Sorry Baby’ en na afloop beklimt hij de bar in de foyer.
In Theater Diligentia: Stefano Keizers speelt zijn nieuwe voorstelling ‘Sorry Baby’ en na afloop beklimt hij de bar in de foyer. Foto Bram Petraeus

Wat verwacht je van een voorstelling als je de cabaretier nooit eerder hebt zien optreden? En hoe oordeel je achteraf, als blijkt te kloppen wat je over hem hebt gehoord: dat hij anders is dan alle anderen? NRC vroeg het afgelopen vrijdagavond aan negen bezoekers van Stefano Keizers Sorry Baby in Den Haag: twee vriendinnen, een dochter met haar stiefvader, een echtpaar, een vriendengroepje.

Het eerste wat opviel: veel mensen kwamen ook omdat ze een relatief goedkoop kaartje konden krijgen via het culturele abonnement We Are Public of (het vriendengroepje) het Haagse Uitfestival. Lotte Marinus (18), die er was met haar stiefvader: „We zagen deze voorstelling op onze We Are Public-pas. Ik kende Stefano Keizers wel, maar van tv: De slimste mens, Maestro.” Marie-Josée van het Erve (69), die er was met haar vriendin Margriet (74, „liever geen achternaam”), ze kennen elkaar van Oerol: „De voorstelling zat in de pas en toen zei jij: daar wil ik wel naar toe. Ik zag hem een paar keer op tv, ik vind: hij kan erg overdreven doen.”

Want ja, dat hij anders is dan anderen weten ze allemaal: in die zin zijn ze voorbereid. Marie-Josée’s vriendin Margriet: „Ik hou er wel van als iemand een beetje maf is.” Lotte Marinus’ stiefvader: „Hij heeft iets absurds.” Het echtpaar (hij is 69, zij 62, de volgende dag laten ze weten liever niet met hun naam in de krant te willen): „Een grote gek, dachten we toen we hem op tv zagen bij Jinek. Maar dat kan ook leuk zijn.”

Alleen het vriendenploegje verwacht van tevoren al „een ongemakkelijke avond”. Nya Stil (22), Monny Sabry (22) en Maxine Suyker (21) kennen Stefano Keizers van tv en YouTube, maar vooral: „Een vriend van ons was bij zijn vorige voorstelling, toen hij voor dood op het podium bleef liggen. Hij vond het fan-tas-tisch.” Ongemakkelijk, zeggen ze, „is juist interessant”, „dat iemand de grenzen opzoekt”, „misschien net over het randje gaat”.

Kwart voor tien, de voorstelling is afgelopen. Stefano Keizers ligt uitgestrekt op de bar in de foyer, wie wil kan met hem verder praten. Lotte doet dat niet, ze is aan het bijkomen. „Ik dacht: wat heb ik nou gezien? Je wist gewoon geen moment hoe je jezelf een houding moest geven.” Ook Margriet en Marie-Josée waren „perplex”. Marie-Josée: „Hij is de anti-cabaretier. En dat voert hij consequent door.”

Lees ook:De recensie van ‘Sorry Baby’

Vonden ze het goed, wat ze zagen? Margriet: „Ik heb geloof ik nog even geen oordeel.” Lotte: „Dat weet ik niet, dat vraag je je juist af.” Het echtpaar weet het wel: nee, schudden ze hun hoofd, dit is geen aanrader. Zij: „Het was soms ook gewoon niet netjes.” Hij: „Destructief, was het. Nihilistisch.” Zij: „Hij zit in de knoop met zichzelf, denk ik.” Hij: „Hij doet ook geen enkele poging om het leuk te maken.” Zij: „Toch zat er iemand in onze rij die niet meer bijkwam van het lachen.”

Ook de drie vrienden zijn op het verkeerde been gezet. Ging het nou echt zo slecht met de cabaretier als hij op het podium vertelde? „Wat sneu, dacht ik. Maar toen dacht ik ook: is het wel waar?” Ze keken wel steeds met een glimlach, er was toch best veel dat grappig was. „Iemand in onze buurt kreeg zelfs de slappe lach. Maar zo grappig vond ik het nou ook weer niet.” En ook: „Als hij daar dan zo helemaal zichzelf staat te zijn op het podium, wil je hem ook niet uitlachen eigenlijk.” Een aanrader? „Jawel. Nou, niet aan mijn moeder. Maar wel aan vrienden. Je moet er wel tegen kunnen.”