Hedy was er al eerder

Fotograaf en auteur maken ‘opnieuw’ een foto en belichten de tijd ertussen.

Gepensioneerd accountmanager Hedy Zange (72) werd najaar 1954 gefotografeerd bij pension Martha in Bennekom.

„Het was onze opvangplek. Mijn ouders en ik waren net met de Willem Ruys in Nederland aangekomen. Bij het doorkruisen van het Suezkanaal kreeg ik een pop, Carmen genaamd. Vanwege vaders werk, ingenieur, reisden we eerste klas. Hij was in Indonesië lang bruggenbouwer bij de staatsspoorwegen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog moest hij van de Nederlandse koningin deze opblazen. De Japanse keizer wilde dat hij juist bruggen herstelde. Hij deed allebei en ontving van beide landen uiteindelijk een onderscheiding. Hij was twintig jaar ouder dan mijn moeder, zijn derde vrouw. Ondanks dat ze als Indo’s al generatie’s lang in Indonesië zaten begrepen ze dat na 1946 hun toekomst elders lag. Mona, mijn baboe, sprak alleen Nederlands met mij en mijn moeder kookte vaak Europees, gewoon met aardappelen.

Bij aankomst in Rotterdam waren ze al van tafel en bed gescheiden. Binnen een jaar werd de volledige scheiding doorgezet. Als nakomertje was ik druk met poppen. Mijn jongste halfbroer was dertien jaar ouder. Alle gebeurtenissen kleurden de lach op de foto. Ik wilde pleasen: een karaktertrek die ik nog steeds heb. Ook zie ik een meisje met een oude geest. Het kan niet anders dat ik eerder heb geleefd. Mijn vriend denkt dat mijn vroege volwassenheid kwam door de thuissituatie. Ik geloof in meerdere levens. Na het verblijf in de barakken in Bennekom kwamen mijn moeder en ik via Amsterdam in Zaandam terecht. Zij hertrouwde, en in het nieuwe gezin waren kinderen van mijn leeftijd. Ik kreeg het naar mijn zin, de eenzaamheid verdween. De wens om te bemiddelen bij conflicten bleef. Ik hou niet van toestanden. Als het gebeurt dan is dat zo, maar ik voorkom dat het liefst.”

Zelf in Opnieuw? Mail naar: opnieuweenfoto@gmail.com. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ wordt gemaakt.