Reportage

Lijn tussen mannen- en vrouwenmode wordt steeds dunner

Modeweek Hooggehakte laarzen, kokette ruches en mouwloze tops; de lijn tussen mannen- en vrouwencollecties wordt steeds dunner, bleek tijdens de mannenmodeweek in Parijs.

De show van Dior tijdens de mannenmodeweek in Parijs.
De show van Dior tijdens de mannenmodeweek in Parijs. Foto Brett Lloyd

Een kleine halve eeuw geleden, lang voordat genderfluïditeit en genderbending bekende begrippen waren, was er glamrock. Een muziekstroming met bijbehorende mode, waarbij vooral mannen zich ongekend uitbundig en gewaagd kleedden, kapten en opmaakten. Een van de grote rolmodellen was David Bowie, die begin jaren zeventig vaak kleding droeg van de Japanse ontwerper Kansai Yamamoto.

Twee van die ontwerpen, een kleurrijke catsuit met één mouw en één pijp en een zwarte jumpsuit met dunne zwarte strepen en enorme pijpen in de vorm van halve cirkels, waren duidelijk de grote inspiratiebronnen voor de collectie voor najaar 2020 van Rick Owens, die vorige week werd geshowd tijdens de mannenmodeweek in Parijs. Een paar van de modellen – gebronsd, lang blond haar – vertoonden een opvallende gelijkenis met Iggy Pop. De eenpijpige catsuit had Owens’ kenmerkende levertint gekregen en was gemaakt van vervilte kasjmier, Yamamoto’s strepen kwamen terug op breedgeschouderde sluike jassen en ook weer een jumpsuit. Alle outfits in de show werden gedragen met hooggehakte laarzen en plateauzolen. „Als je ouder wordt”, zei de ontwerper, die ook een aantal tamelijk conventionele winterjassen in de show had opgenomen, „neem je meer risico, en ben je speelser.”

Dat zou je eveneens kunnen zeggen over Dries Van Noten, hoewel die niet zozeer zijn leeftijd (61) als wel de recente samenwerking met Christian Lacroix noemde als reden voor zijn opvallend vrije en sensuele mannencollectie. De voormalige couturier, die tegenwoordig kostuumontwerper is, staat bekend om zijn overvloedige stijl. „Waarom niet?” vatte Van Noten Lacroix’ invloed samen.

De collectie was geïnspireerd door de stijl van de New York Dolls, een glampunkband uit de jaren zeventig. Veel satijn, fluweel en volants, stola’s van (imitatie)vossenbont, een extra kort boxerbroekje, panterprints, leren broeken met een zichtbare rits op de gulp, lange handschoenen en uiteraard laarsjes met plateauzolen en hoge hakken. In de mix zaten ook nog, onder meer, westernhemden met rhinestones, overhemden met een print van tijgers, grote puffa’s, veelkleurige bokslaarsjes en wat rustiger pakken en jassen.

Alyx Fashion show in Paris
Menswear Collection Fall Winter 2020
Van links naar rechts: Louis Vuitton, Alyx en Rick Owens.
Foto’s AFP/Frederique Dumoulin/Elizabeth Pantaleo

Een enorme rozet

Ook de modehuizen die niet teruggrepen op glam gebruikten veel ‘vrouwelijke’ elementen in de mannencollecties. De collectie van Kim Jones voor Dior was een eerbetoon aan de Britse stylist en accessoiresontwerper Judy Blame (1960-2018), die eigenlijk Christopher Barnes heette en die samenwerkte met Boy George, ook een voorloper op het gebied van genderbending. De show opende met een spannende combinatie van krijtstreeppantalon en tamelijke klassieke leren schoenen met een feestelijke geborduurde coltrui en een wijde jas van zachtgrijze zijde met een enorme rozet erop, afgemaakt met lange witte handschoenen en een parel in het oor. Meteen het meest uitgesproken statement in de show, al kwamen de handschoenen, sieraden en rozetten nog vaak terug; zelfs een bomberjack kreeg er iets decadents van.

De Brits JW Anderson, die voor het eerst in Parijs showde, had aan de onderkant van smalle, mouwloze tops volants gezet. Jassen waren zwierig als capes, en er waren lange, sluike jurken met een paisley-dessin, versierd met een enorme broche in de vorm van een stuk gouden schakelketting. Gedragen over een zwarte pantalon zag dat er, althans op de modellen, bijna vanzelfsprekend uit.

PFW--Walter Van Beirendonck : Runway - Paris Fashion Week - Menswear F/W 2020-2021
Model walks the runway during the Walter Van Beirendonck Menswear Fall/Winter 2020-2021 show

Pictured: Model
Ref: SPL5140435 150120 NON-EXCLUSIVE
Picture by: SplashNews.com

Splash News and Pictures
Los Angeles: 310-821-2666
New York: 212-619-2666
London: +44 (0)20 7644 7656
Berlin: +49 175 3764 166
photodesk@splashnews.com

World Rights, No Italy Rights

Van links naar rechts: Walter Van Beirendonck, Jacquemus en Lemaire.

Ook de chique, altijd nogal ingehouden mannencollectie van Hermès had af en toe iets opmerkelijk zwierigs: een jasje met een dubbel voorpand, een geknoopt sjaaltje in de hals, een jasje op een ontbloot bovenlijf – bescheiden gebaren die in de mannenmode een wereld van verschil kunnen maken.

Er was amper nog een sneaker te vinden

Tijdens de Parijse mannemodeweek vielen niet alleen de gedurfde statements op, maar ook wat er níet te zien was: sweaters met een logo, sneakers, trainingsbroeken – kortom: streetwear.

Modeontwerpers nemen al een tijdje afstand van de trend die jaren dominant is geweest in de mannenmode, aanvankelijk door het klassieke mannenpak terug te brengen. Dat pak begint nu langzaam door te dringen tot modebewuste jonge mannen, net als kleding in westernstijl (een trend die enorm vooruit is geholpen door popster Lil Nas X). Ook al een trendje op straat: korte laarsjes, het soort schoeisel dat ook op de catwalk een grote hit was. Tijdens de modeweek was er amper nog een sneaker te vinden. Designersneakers worden natuurlijk nog wel gemaakt – een generatie die nauwelijks iets anders heeft gedragen dan sportschoenen zal die niet zomaar aan de kant zetten.

De Belgische ontwerper Raf Simons lanceerde tijdens de modeweek zelfs een heel nieuwe sneakerlijn. Tijdens zijn show waren echter alleen de laarsjes uit de collectie te zien, die weliswaar een sneakerzool hadden, maar waarvan het bovenwerk van leer was; ideaal overgangsschoeisel voor generatie z. Veel van Simons’ modellen hadden hun handen in een mof, een elegant en anachronistisch accessoire dat zich niet laat combineren met een smartphone.

Lees ook: Wat mode betekent voor generatie Z: ‘Mode met een functie vind ik veel harder’

De nieuwe wind die door de mannenmode waait heeft natuurlijk grote gevolgen voor ontwerpers en merken die zijn opgekomen dankzij de streetwear. Een sweater vereist geen ingewikkeld patroon, een goed jasje wél.

De Amerikaanse ontwerper Matthew Williams, de ontwerper achter het bij jongeren geliefde Alyx, heeft de slag overtuigend gemaakt. Voor vrouwen – de show van Alyx was gemengd – had hij elegante, satijnen jurken die dankzij de nonchalante verdraaide halslijnen – denk een gedraaid sjaaltje – iets onderkoelds hielden. Voor mannen waren er scherpe, maar nonchalante pakken, compleet met hagelwitte overhemd en stropdas. Jeans, leren broeken en jassen waren versierd met borduursels met rhinestones.

Model wears an outfit , as part of the men s wear fall winter 2020 2021, men fashion week, Paris, France, from the house of Dries Van Noten
A model presents a creation by Craig Green, during the men’s Fall/Winter 2020/2021 collection fashion show in Paris on January 19, 2020. (Photo by FRANCOIS GUILLOT / AFP)
Van links naar rechts: Hermés, Dries Van Noten en Craig Green.
Foto’s AFP/Filippo Fior

De keizer van de streetwear is Virgil Abloh, de man achter Off-White en de mannenlijn van Louis Vuitton. Al bij zijn eerste collectie voor het luxehuis, die anderhalf jaar geleden werd geshowd, liet hij met een hele serie pakken zien dat hij meer in huis had dan alleen jeans, sneakers en logo-sweaters. In zijn vierde show was nauwelijks meer streetwear te vinden. Zoals het persbericht enigszins pedant begon: „Het predikaat streetwear is vrijelijk geadopteerd en verworpen door Virgil Abloh.” Voor najaar 2020 richtte hij zich helemaal op het pak, waarvan hij de „evoluerende antropologie” had bestudeerd en dat hij vervolgens „uit zijn zakelijke comfortzone had gehaald.” De show begon met smaakvolle en tamelijk conventionele exemplaren die werden gevolgd door een pak dat in stukken leek te zijn geknipt en vervolgens heel losjes in elkaar gezet, of door het jasje te versieren met kokette ruches. De laatste pakken die voorbijkwamen hadden het blauweluchtmetwolken-dessin waarin ook de speciaal voor de show opgetrokken showlocatie aan de binnenkant was geschilderd, en waren versierd met nepdiamantjes.

Een diep v-vormig decollecté

De steeds dunnere lijn tussen mannen- en vrouwencollecties betekent ook dat collecties steeds dichter tegen elkaar aan kunnen schuiven. Het Belgische Y/Project, dat de mannenmode samen showde met de zogenaamde pre-fallcollectie voor vrouwen, liet voor beide seksen een nieuwe vinding zien: een broek met van voren een diep v-vormig decollecté. Het ondergoed daaronder was van hetzelfde materiaal als de top – wellicht was het één kledingstuk, een zogenaamde body – waardoor de illusie van een ouderwets korset ontstond. Een groot deel van de nieuwe mannencollectie van Lemaire zal ook verkrijgbaar zijn in vrouwenmaten.

Acne Studios showde de mannen- en vrouwencollectie apart, maar tegelijkertijd op dezelfde locatie. Genodigden moesten kiezen wat ze wilden zien. Leuk publiciteitsstuntje, maar de collecties hadden best samen gekund. Het kleurpalet – bruin, beige, olijfgroen en een enkele felle kleur – was hetzelfde, en er zaten genoeg bijzondere stukken in de mannencollectie die de concurrentie aankonden met de rauwe jurken en de jasjes met extra grote mouwen van de vrouwencollectie, zoals jasjes met een ronde uitsnede middenvoor, die de aandacht op het kruis vestigde en soms ook de navel bloot liet.

Bij Jacquemus, een jong Frans merk dat in opmars is met moderne, sensuele mode, pakte de mix van mannen- en vrouwenmode minder goed uit. Dat wil zeggen: de vrouwelijke modellen, lang niet allemaal piepjong en dun, trokken met hun simpele, maar sexy beige jurkjes in de gezamenlijke show de aandacht bijna geheel weg van de mannen, al zal het niemand zijn ontgaan dat een aantal van hen de gulp open had. Het opvallendste van de show was dat ie zo uitgesproken zomers was, en daarom zowel geschikt voor landen waar het in de winter niet koud is, als voor de warmere Europese winters.

Van links naar rechts: Y/Project, Raf Simons en Acne Studios.

De avant-gardisten onder de ontwerpers lieten zowel de ‘vrouwelijke’ invloeden als de streetwear links liggen. Bij het Japanse Comme des Garcons waren jasjes samengesteld uit verschillende vrolijk gedessineerde stoffen, en werden drie effen jasjes van verschillende lengte over elkaar heen gedragen. Via uitsnedes in de mouwen kwamen de kleuren van de ondergelegen jasjes naar buiten. Vindingrijk accessoire waren de aan halskettingen bevestigde pruiken. Minder gelukkig gekozen waren de pruikjes met cornrows – een gevlochten kapsel uit de zwarte cultuur – die zorgden voor beschuldigingen van culturele toe-eigening op sociale media.

Agressieve spikes

De Belg Walter Van Beirendonck had enorme stoffen spikes aan kledingstukken bevestigd, die daardoor net zo agressief werden als de truien met ingebouwde knuffelberen en landschapsjassen uit dezelfde collectie lieflijk waren. Het ongeweven materiaal tyvek, een stof waarvan normaal onder meer beschermende overalls en kledinghoezen worden gemaakt, was voor zijn broeken en overalls bedrukt met sixties-bloemen en Pantone-stalen. De show eindigde met pailletten bezette tweedimensionale T-shirts die vastzaten aan echte T-shirts, en waar teksten op stonden als ‘Ban banality’ en ‘Save planet earth’ –Van Beirendonck mag zijn collecties graag een boodschap meegeven.

Extreem, maar nog niets vergeleken bij sommige ontwerpen van de Brit Craig Green, ook voor het eerst aanwezig op de Parijse modeweek. Modellen droegen tops van het soort rekbare netmateriaal waar in de supermarkt exotisch fruit in wordt verpakt. De vier creaties van transparante stof en, jawel, luxaflex waarmee hij zijn show afsloot hadden nog maar heel weinig van doen met kleding zoals we die kennen. Maar uiteindelijk zijn het dit soort experimenten die de mode op lange termijn vooruit helpen.