Instap-saoto voor beginners

Comedian proeft varianten op bestaande gerechten met mensen die weten hoe het origineel smaakt. Vandaag: saoto met de bloggers van This Girl Can Cook.
Illustratie Pepijn Barnard

Na de afschaffing van de slavernij werd in Suriname gegoocheld met onderdanen uit een andere kolonie. Het werk moest wel gedaan worden en de zwarte slaven waren er klaar mee. Gek genoeg is niemand ooit op het idee gekomen om witte mensen in te zetten.

Insert: de Javanen. Met hun komst naar Suriname werd er een heel nieuw smakenpalet toegevoegd. Maar in Sranang zijn bepaalde dingen niet, die in Java wel te vinden zijn. En dus moet je daar wat mee. Zo ontstond de Surinaams-Javaanse keuken.

Soto ayam is Indonesische kippensoep. Sjalot, loas, sereh, salaamblad vormen de basis. Naast de bouillon van kip. In Su gebruikt men ui bij gebrek aan sjalot. De rest is er. Net als zoveel populaire gerechten is ook saoto, de Surinaamse variant van soto ayam, gebaseerd op het gebruiken van je leftovers. Duurzaam, dus helemaal hip!

Ik ken niemand die saoto niet lust. De Surinaamse soep der soepen. Lekker! Easy! Lekker lang laten trekken, rijst erbij, eitje erin, taugé, gehakte selderij en ketjapsambal met Madame Jeanette…

En dan die tjakka-tjakka zoals ik het noem. Een mix van gebakken uitjes, gefrituurde geraspte aardappel en krokante mie. Je kan alles los kopen, maar er worden ook zakjes of emmertjes verkocht met de hele mix. Veel mensen gebruiken die chips in minifriet/patatvorm. Wel de naturel nemen, anders smaakt je soep naar paprika. Vooral kids hebben hier een mening over: „Huh, chips in de soep?” Nee, I love me some saoto… kan je me 24/7 voor wakker maken. Probeer maar.

In de supermarkt viel m’n oog op een flesje van het merk Moksi Patoe. Er staat op dat je de inhoud moet mengen met anderhalve liter water en dan heb je saoto. Dit. Kan. Niet. Goed. Zijn, denk ik.

Ik wist meteen wie m’n proefkonijnen zouden zijn. One’sy en Tewa Muller, twee zussen en geestelijk moeders van het foodblog This Girl Can Cook. Het is hun missie om gezonde en vega(n) varianten te bedenken van Surinaamse gerechten. Zoals een spicy vegaburger van gele erwten. Puristen pur sang.

One’sy is meteen kritisch als ze proeft. Tewa is milder. Maar we zijn het met elkaar eens dat dit geen ready-made saoto is. Tewa zegt dat ze dit wel als basis kan gebruiken, beetje pimpen en laten sudderen. One’sy proeft kokos, en ze houdt niet van kokos. We lezen het etiket maar kunnen niets vinden. Maar ook zij ziet de bouillon als saoto voor dummies. Instap-saoto noem ik ’em.

No mang, nee hoor. Lib a ka dat! Mij niet gezien hoor. Ik maak m’n eigen brouwsel wel. Zo ben ik, hoe je me hier ziet.