Reportage

Naaz wint met hard werken prijzen én publiek

EurosonicNoorderslag Het Europese muziekfestival Eurosonic in Groningen begon donderdag en vrijdag met gevoelige folk en fado, en energieke moderne muziek van onder meer Naaz en Georgia, die Simplon deed dreunen met beats.
De Rotterdamse Naaz viel op Eurosonic dubbel in de prijzen. Ze kreeg niet alleen een juryprijs als Europees talent maar ook de Public Choice Award.
De Rotterdamse Naaz viel op Eurosonic dubbel in de prijzen. Ze kreeg niet alleen een juryprijs als Europees talent maar ook de Public Choice Award. Foto Ben Houdijk/ESNS

In de Nieuwe Kerk net buiten het centrum van Groningen hangt een reusachtig orgel. Er recht tegenover, onder het spreekgestoelte, speelde de folkgroep Lankum uit Dublin, donderdagavond tijdens Eurosonic, het Europese showcasedeel van dubbelfestival ESNS (EurosonicNoorderslag). Last van overweldigende heiligheid had de band niet in de kerk. Doedelzakspeler en zanger Ian Lynch vertelde eerst smakelijk hoe zijn moeder een ontmoeting met Moeder Theresa vond tegenvallen, en zegt dan dat ze best op dat orgel zouden willen spelen. Een interessant idee - maar zodra de groep het traditionele, Amerikaanse volksliedje ‘Katie Cruel’ speelt, is het orgel vergeten: met prachtige samenzang, harmonium, viool, Ierse doedelzak en een diep donker brommende gitaar die met strijkstok werd bespeeld trok Lankum een monument van een liedje op dat door merg, been, brein en hart ging.

Lankum tijdens hun optreden in de Nieuwe Kerk.
Foto Jorn Baars/ESNS
Lankum tijdens hun optreden in de Nieuwe Kerk.
Foto Jorn Baars/ESNS
Lankum tijdens hun concert in de Nieuwe Kerk.
Foto’s Jorn Baars

„When I first came to town, they called me the roving jewel” zong zangeres en harmoniumspeelster Radie Peat op begrafenistempo. „Now they’ve changed their tune, call me Katie Cruel”. Het hout, leer en metaal van hun oude instrumenten bewoog, kraakte en piepte erbij. Geen noot is zo ooit precies hetzelfde bij Lankum. Als sneeuwvlokjes werden ze ter plekke gecreëerd om nooit meer terug te keren. Dichter bij een religieuze ervaring kom je niet.

Melancholieke galm in de Der Aa-kerk

Traditie dook op meer plekken op in Groningen afgelopen week, omarmd door moderniteit. Zo maakte de Portugese fadozangeres Lina met de Spaanse producer en muzikant Raül Refree (die het debuutalbum van de Spaanse flamencovernieuwer Rosalía produceerde) een nieuwe droomwereld met de iconische songs van Amalia Rodrigues: geen tokkelende gitaristen, maar een zoemende Fender Rhodes en een vleugel waarop Refree met soms slechts twee tonen een dichte mist rond de heldere stem van Lina wist op te trekken in de Der Aa-kerk. Zij is geen Rodrigues, maar ze zong raak en mooi gecontroleerd, en ze kon ook als ze zacht zong veel sentiment in een toon leggen. Toen ze even een stap naar achter zette, het donker in, stond ze recht onder het kruispunt van het hoge kruisgewelf en kregen haar melancholieke uithalen een waanzinnige galm. Het effect was bovennatuurlijk mooi.

Lina en Raül Refree
Foto Knelis Meijer/ESNS
Celeste.
Foto Bart Keemskerk/ESNS
Lina & Raül Refree in de Der Aa-kerk en Celeste in de Stadsschouwburg.
Foto’s Bart Heemskerk en Krelis Meijer

Celeste: weinig emotie

Van zangeres Celeste uit het Engelse Brighton werd veel verwacht, ze was vlak voor Eurosonic bestempeld tot ‘BBC Sound of 2020’. Maar de ster-in-wording liet een fletse indruk achter in de Stadsschouwburg. Haar machtige, rokerige stem bleek inderdaad goed genoeg om een tweede hypotheek op af te sluiten en de manier waarop ze daar achteloos die grote zaal mee vulde was indrukwekkend. Soms leek het wel alsof haar zang werd gemanipuleerd, zo scherp maakte ze er bochten mee.

Lees ook: Celeste: ‘Ik ben meer zoon dan dochter van mijn vader’

Tegelijk werd haar achteloosheid na een paar nummers een beetje saai. Af en toe een minieme handbeweging maakte ze, dat was alles. Verdere expressie of emotie was ver te zoeken en dat bleef geen optreden lang interessant. Haar stijl werd zeker niet geholpen door haar brave, aan de grond genagelde begeleidingsband die eigenlijk geen moment sprankelde.

Georgia in Simplon.
Foto Paul Bergen/ANP
Naaz
Foto Ben Houdijk/ESNS
Georgia en Naaz.
Foto’s Paul Bergen/ANP en Ben Houdijk/ESNS

Een avond later stonden er twee artiesten die juist energie over leken te hebben: Naaz uit Rotterdam, winnares van twee Music Moves Europe Talent Awards, moest hard werken om vroeg op de vrijdagavond het publiek mee te krijgen, maar deed dat vol plezier en passie, met haar fijn gezongen ‘Taped’ als sterke afsluiter. Een paar uur later speelde de Britse Georgia in een ramvol Simplon de krullen uit haar hoofd. De producer en drummer (en dochter van Leftfield-oprichter Neil Barnes) heeft een bizar cv, met een voetbalcarrière bij Arsenal en drumwerk bij Kate Tempest. Achter haar klassieke, elektronische drumpads maakte ze naar de jaren tachtig hintende, opwindende dance. Ze zei dat ze zich nauwelijks nog overeind kon houden, na de drukte rond de release van haar nieuwe plaat afgelopen week. Maar daar was niets van te merken.

Regelmatig danste ze achter haar synths en drumpads vandaan om met gebalde vuist het publiek op te hitsen. Met subtiliteit had Georgia weinig en ze zong niet constant toonvast, maar haar energie maakte dat ruimschoots goed. Met een cover van Kate Bush’ ‘Running Up That Hill’, voorzien van lekker vette beats, sloot ze innemend af.

Ontdekkingen op Eurosonic

1. The Homesick

The Homesick

The Homesick uit Dokkum - pas getekend door het grote Sub Pop - maakt dromerige, slimme gitaarliedjes. Ook al gaat er in de complexe zangpartijen wel eens wat mis, ze zijn sterk geschreven.

2. Sophie Hunger

Sophie Hunger

Sophie Hunger uit focusland Zwitserland bleek zeer veelzijdig. Soms zwoel en jazzy, dan ineens een vilein scheurende gitaar. Erg mooi was het in Zwitsers dialect en a capella gezongen ‘Dia Fahrenda’.

3. Anna Leone

Anna Leone

Anna Leone uit Zweden heeft een bijzonder mooie, veelzijdige stem. Op Eurosonic speelde ze een beetje simpeltjes gitaar bij haar breekbare folk. Hopen dat ze snel terugkomt met gitarist of pianist.

Concerten

Lankum is te zien op 17/4 bij festival Motel Mozaique (Rotterdam), 19/4 op festival Roadburn (Tilburg) en 27/8 in Paradiso (Amsterdam). Celeste speelt op 24/4 in Paradiso Noord (Amsterdam) en op 25/4 in Bird (Rotterdam). Naaz geeft een concert op 15/2 in 013 (Tilburg). Georgia staat op 15/2 in Bitterzoet (Amsterdam).