Profiel

Jeangu Macrooy, een talent gekoesterd door familie

Deelnemer Songfestival De reis die Jeangu Macrooy aflegde naar het Eurovisie Songfestival begon op achtjarige leeftijd op een Surinaamse verjaardag.

Jeangu Macrooy treedt op tijdens de veertiende editie van festival Concert at Sea in juni 2019.
Jeangu Macrooy treedt op tijdens de veertiende editie van festival Concert at Sea in juni 2019. Foto ANP/Paul Bergen

Op zijn achtste beklom Jeangu Macrooy samen met zijn tweelingbroertje Xillan het podium tijdens een verjaardagsfeestje. Zijn tante was jarig en er speelde een Surinaams bandje. Plotseling nam de tweeling de microfoon over en begonnen ze het nummer ‘Hero’ van Enrique Iglesias te zingen. „Vanaf dat moment zei Jeangu steeds: ‘Mama, dit is wat ik wil, ik wil zanger worden!’”, vertelt Jeangu’s moeder Jeannette John vrolijk.

Een week na de bekendmaking dat Macrooy Nederland zal vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival leven ook zijn familieleden in Suriname in een grote roes. Maar wie is eigenlijk deze 26-jarige zanger die in 2014 vanuit Suriname naar Nederland vertrok voor het grote avontuur en die bezig is een carrière op te bouwen?

Lees ook ons interview met Jeangu Macrooy uit 2017

In zijn ouderlijke huis in Paramaribo halen familieleden aan de keukentafel herinneringen op. In dit typisch Surinaamse huis op neuten (hoge palen) omringd door een tuin vol bomen en vrolijke bloeiende rode en gele faya lobi’s (brandende liefde) groeide Macrooy op. Hij woonde er met zijn broertje Xillan en jongere zusje Eve bij hun moeder, zijn ouders zijn gescheiden.

Er was altijd muziek in huis. Moeder Jeannette, leerkracht op een school, had zo haar eigen favorieten. „Ik draaide veel Whitney Houston, Mariah Carey, Céline Dion en Beyoncé toen Jeangu klein was. Daar is hij echt mee opgegroeid. Maar soms draaide ik ook dagenlang housemuziek; dat had ik nog overgehouden uit mijn studententijd”, lacht ze.

Reggae, soul en pop

Als Macrooy bij zijn vader Jerrel logeerde, galmden daar Bob Marley en andere reggaegrootheden door het huis. „En hij hoorde bij mij ook muziek van de verschillende culturen in Suriname, Hindoestaanse en Javaanse hits”, vertelt vader Macrooy die vandaag op bezoek is gekomen om het grote nieuws met zijn ex-vrouw en andere familieleden te vieren.

Toen Macrooy op zijn twaalfde een gitaar kreeg van zijn moeder, wilde hij nog maar één ding: artiest worden. Jeannette: „Ik zei: ‘Echt niet! In Suriname kun je daar nooit van leven!’” Maar Macrooy was vastberaden, hoewel hij zijn artistieke ambitie en passie in Suriname, met net 600.000 inwoners en een beperkt cultureel leven, nauwelijks kwijt kon.

Zijn tante Maggie Schmeitz, in Suriname een bekende theatermaakster en performer, probeerde hem zo veel mogelijk te prikkelen en nam Jeangu en tweelingbroer Xillan, die ook zeer artistiek is, van kleins af aan mee op stap. „Ik sleepte hem overal mee naar toe. Naar toneelvoorstellingen, muziekoptredens, dansvoorstellingen. En ik nam altijd muziekinstrumenten mee van al mijn buitenlandse reizen. Een bongo, een fluit, instrumenten uit andere landen waarvan Jeangu dan in de ban raakte”, vertelt ze.

In 2011 werd in Paramaribo een conservatorium opgericht met weliswaar een beperkt aantal studierichtingen, maar de opleiding bood Macrooy de kans zich vol op de muziek te storten. Samen met zijn broer Xillan richtte hij de band Between Towers op. Ze traden op in Paramaribo bij verschillende evenementen, waaronder veel kickboksgala’s. Hun muziekstijl was vooral soul en pop, eigenlijk verre van de dancehallmuziek waar veel van hun Surinaamse leeftijdsgenoten naar luisteren.

Surinaams plafond

In 2014 begon Macrooy zich bekneld te voelen door het Surinaamse plafond. Als twintigjarige vertrok hij naar Nederland voor een studie als singer-songwriter aan de Popacademie aan het ArtEZ Conservatorium in Enschede. Hij kwam in een gezin terecht met een zorgzame hospita, en trok in het weekend na een lange week studeren eropuit om geld bij te verdienen. In cafeetjes, op pleinen en hoeken van straten. Jeannette: „Jeangu heeft echt moeten hosselen, zoals we dat in Suriname noemen. Hij moest zijn eigen geld verdienen want hij kreeg geen studiebeurs. Je wilt niet weten hoeveel overheidsinstanties en bedrijven ik hier in Suriname ben afgelopen in de hoop dat ze hem een beurs toe wilden kennen. Maar niemand geloofde in hem.”

Zelfs nu zijn hits ook in Suriname in de top-10 staan, zijn er ongeloof en verbazing: is dat een Surinamer, hij klinkt zo Amerikaans! „Als zijn nummers hier op de radio worden gedraaid denken ze dat hij een zwarte Amerikaanse artiest is”, lacht tante Maggie.

Zijn carrière in Nederland nam een sprint toen producer Pieter Perquin na een bezoek aan de Popacademie in Enschede onmiddellijk van Macrooys talenten overtuigd raakte en in hem een grote artiest herkende. Sindsdien is alles in een stroomversnelling geraakt. Hij bracht albums uit, vertolkte de rol van Judas in The Passion, en trad tientallen keren op in De Wereld Draait Door. En nu wacht dan het Eurovisie Songfestival op 16 mei.

Een jongensdroom

Aan de keukentafel van Macrooys ouderlijke huis in Paramaribo stralen zijn ouders, zusje en tante van trots. Met z’n allen vertrekken ze in mei naar Nederland om het grote evenement in Rotterdam bij te wonen. „Stel je voor, honderden miljoenen mensen zien onze Jeangu straks optreden. Ik word al nerveus als ik eraan denk. Maar hij heeft dit echt aan zichzelf te danken. Hij heeft een enorme discipline, doorzettingsvermogen en zelfvertrouwen. En dat heeft hij van zichzelf, zeker niet van ons”, lachen moeder en tante gelijktijdig.

Een internationale doorbraak is al van kleins af aan de droom van Macrooy, en daar leefde hij zo jong als hij was al naar toe. Boven zijn bed prijkte de slogan: If your dreams do not scare you, they are not big enough. Tante Maggie: „Ik herinner me dat ik hem na de lovende recensies van zijn eerste cd een appje stuurde. ,,En wat is je volgende stap?’ vroeg ik hem. Hij stuurde een kort bericht terug: ‘World domination!’”