Áslaug Vigfúsdóttir

Foto Andreas Terlaak

Interview

Áslaug: ‘Liever catchy dan baanbrekend’

Áslaug Vigfúsdóttir De IJslands-Nederlandse zangeres Áslaug Vigfúsdóttir (26) heeft pas twee liedjes uitgebracht, maar staat al op Noorderslag. „Ik wil mijn gevoel van eigenwaarde niet verbinden aan mijn succes in de muziek.”

‘Nee, het is Ausleu.” Zo spreek je het dus uit. Met de g aan het einde nog zachtjes aanwezig. Áslaug Vigfúsdóttir is gewend dat ze haar naam moet uitleggen. „Ik vind het niet vervelend. Echt niet. Zo gaat het al m’n hele leven, ik heet gewoon zo. Ik vind het pas vervelend als mensen zeggen: joh je bent toch gewoon Nederlands! Zo van, doe maar normaal. Dan kom je aan m’n identiteit.”

Áslaug

Foto Andreas Terlaak

De zangeres zit in een koffietentje op een paar meter afstand van De Dom in Utrecht, pal om de hoek van het conservatorium waar ze afstudeerde. De wereld van Vigfúsdóttir (26, Aus voor vrienden, artiestennaam Áslaug) speelt zich af in Utrecht, maar haar roots liggen in het land van haar ouders, IJsland.

Ze is hier geboren, maar je blijft altijd een beetje anders, zegt ze. „Als ik me voorstel moet er altijd een soort verhaal volgen, een uitleg. Ik heb dat in Nederland nooit negatief gevonden hoor. Ik voel me hier thuis, ook al ben ik anders opgevoed en heb ik andere gewoontes meegekregen. Negatieve ervaringen heb ik eerder in IJsland, waar ze doen alsof ze me niet verstaan als ik koffie bestel in het IJslands met mijn accent. Een beetje dorps kan het daar wel zijn.”

Dit is Vigfúsdóttirs eerste echte interview, zegt ze meteen. Haar debuut-EP komt in het voorjaar pas uit, maar ze speelde zich afgelopen maanden in de kijker op het rondreizende talentenfestival Popronde, werd prompt 3FM-Talent en ze staat dit weekeinde op showcasefestival Noorderslag in Groningen. En dat met slechts twee songs op Spotify: ‘Take From Me’ en ‘I’m Sorry’. Dansbare, tikje alternatieve popsongs met als eyecatcher haar heldere stem in meerdere lagen. Het is een onmiskenbaar Scandinavische sound – denk aan Robyn, Sigrid, Tove Lo.

Maar typisch IJslands is het niet. „Veel acts die daarvandaan komen proberen een soort baanbrekend te zijn, maar ik ga zelf beter op catchy muziek. Ik denk dat mijn sound eerder te vergelijken is met popacts uit Denemarken en Zweden enzo. Wel mysterieus en best veel synthesizers, maar ook catchy. Ik denk dat als ik eens de kans zou krijgen om een keer te spelen in IJsland, ik daar op een grappige manier een nieuwe sound zou kunnen brengen.”

Het is typisch IJslands om met muziek te worden opgevoed. „Er is echt geen familiefeestje waarop er niet een of twee mensen een instrument spelen. Dat zit diep in onze cultuur. Zeker ook in mijn familie, als daar een glaasje in zat, kwam meteen de gitaar naar voren. Mijn moeder zong altijd veel, mijn zussen ook. Voor mij was dat vanzelfsprekend.”

Haar ouders kwamen naar Nederland om te studeren, bleven hangen en kregen er kinderen. Áslaug is de jongste, ze heeft een broer en twee halfzussen. Dat ze de muziek in wilde vonden haar ouders – een arts en een verpleegkundig onderzoeker – prima. „Maar dan via het conservatorium. Maak er maar een vak van, vonden ze. Thank God heb ik naar ze geluisterd.”

Na haar afstuderen in 2015 is ze gaan schrijven, schaven, en uitzoeken wat ze nou precies wilde. Tot ze ‘Take From Me’ schreef en wist: dit is de sound waar ze naar zocht. „Maar hoe je vervolgens je muziek aan de man brengt, dat leren ze je dus niet op het conservatorium. Ik ben maar in de horeca gaan werken en in mijn vrije tijd hard songs gaan schrijven. Ik werd door vrienden de afgelopen jaren aangemoedigd om de liedjes die ik had gewoon maar te gaan spelen, in kroegen enzo. Maar dat wilde ik niet. Ik wilde de muziek in op mijn eigen voorwaarden. Ik dacht, als ik maar een goed genoeg product heb, dan kan ik mensen vanzelf overtuigen.”

Een product? Dat woord valt zeker zes keer. Is het niet wat kil en berekenend om muziek een product te noemen? „Ja, misschien is het gek dat ik het zo zakelijk benader. Ik zie mijn muziek niet als iets wat je kunt kopen en verkopen. Soms moet ik nog even switchen tussen de zakelijke kant van het verhaal, en Ausie de artiest.” Lachend: „Nu ben ik dus meteen enorm bezig met wat ik wel en niet moet zeggen.”

„Mensen vergeten vaak dat er een businesskant zit aan muziek”, zegt ze even later. „Dat je moet nadenken over hoe je het aanpakt. Ik zou het vervelend vinden als mensen dat niet integer vinden, want wat ik schrijf en wat ik maak komt net zo goed uit een creatieve flow en soms kwetsbare, emotionele gedachten.”

Die zakelijkheid is ook zelfbescherming, legt Vigfúsdóttir uit. Ze houdt afstand, om zich niet te verliezen in een carrière. „Ik merkte de laatste maanden dat als ik een tegenslag kreeg, dat dat invloed had op hoe ik me voelde die week. Ik linkte mijn gevoel van identiteit en eigenwaarde aan dit gebeuren en dat is gevaarlijk, want als het dan mislukt, dan weet ik niet zo goed meer wie ik ben. Dat wil ik niet, en daarom probeer ik het de laatste tijd actief te scheiden: dit is een project dat ik doe, waar toevallig mijn gezicht en naam op staat, maar het definieert niet wie ik ben als persoon.”

Áslaug staat zaterdag op festival Noorderslag, in de Oosterpoort in Groningen.