Ben jij tevreden over je baas? Deze mensen wél

Japke-d. denkt mee Wat maakt een baas een góéde baas? vroeg het aan lezers. Ze werd helemaal vrolijk van de antwoorden.
Illustratie Tomas Schats

Het is nog steeds januari. Toch een „soort maandagochtend die 31 dagen duurt”, zoals een mij dierbare twitteraar het deze week typeerde. En dus had ik wel weer eens zin in een positieve rubriek.

Zeker na vorige week, toen ik een hele waslijst had bedacht van zaken die we op kantoor de komende tien jaar nodig hebben maar die in veel bedrijven nog lang niet geregeld zijn.

En dus vroeg ik op Twitter en LinkedIn of er ook mensen zijn die dolgelukkig worden van hun baas. Dat werkte, want toen ik de antwoorden las, brak bij mij de zon weer door. Want ze bestaan natuurlijk gewoon.

Van die bazen die je werk leuker maken, die licht brengen in je leven. Die je met rust laten als je dat nodig hebt, die ingrijpen als je te hard werkt. Of je een zetje geven als je er even doorheen zit, zo las ik in de reacties.

Wat ze met elkaar gemeen hebben?

Het meest werden de woorden „ruimte” en „vertrouwen” genoemd om al die ideale bazen te typeren. Dat je de ruimte van ze krijgt om nieuwe dingen uit te proberen, maar ook het vertrouwen dat het vervolgens goed komt. Goede bazen schrikken dus niet meteen als iets misgaat.

Maar ze kunnen ook tegen kritiek, zorgen voor een „veilig klimaat” waarin je kritiek dúrft te geven, luisteren naar argumenten, komen voor je op, gaan voor je door het vuur én beschermen je in slechte tijden. Een goede baas is een „hitteschild”, schreef een lezer, tegen nog hogere bazen. Mooi vond ik dat.

Maar bazen worden ook gewaardeerd als ze het eerlijk toegeven als ze fout zitten én, heel belangrijk, als ze je een compliment geven als je dat verdiend hebt. Een goede baas gunt je het applaus, luidde één van de reacties – en ik maar denken dat elke baas dat automatisch doet.

Overigens werd nog wel wat geprutteld over het woord baas in de reacties. Een aantal lezers vond het ouderwets, en liet weten dat een échte baas juist geen baas is, maar tússen het personeel staat en „dat een hond een baas heeft, niet een mens”, maar ik ben het daar niet mee eens. Ik vind het juist een eer als iemand je baas wil zijn en voor jou de verantwoordelijkheid neemt.

Niet dat alles overigens prettig is aan een goede baas, zo bleek ook uit de reacties. Een goede baas is namelijk ook eerlijk, realistisch en kritisch, en zegt niet altijd wat je wilt horen. „Dat is fijn, maar niet altijd leuk”, analyseerde iemand.

Ook heel irritant is dat goede bazen geen genoegen nemen met wat je doet, maar je durven uitdagen om wat nieuws te proberen. Die geven je een schop onder je kont. De beste bazen, schreef iemand, waren de bazen „die meer in me zagen dan ik zelf gezien had”.

Is een goede baas inhoudelijk ook sterk? Ik denk zelf van wel. Ik vind het fijn om tegen een baas op te kunnen kijken en dat vonden meer mensen. „Mijn baas heeft kwaliteiten die ik ook wil krijgen en kan nadoen”, schreef iemand waarderend.

Toch vind ik het zelf ook steeds belangrijker worden dat een baas voor een goede sfeer zorgt, voor een familiegevoel, en ook dat werd genoemd in de reacties. Dat ze „echt verdrietig” met je kunnen zijn, maar op z’n tijd ook „kinderlijk speels”, schreef een mij dierbare twitteraar, en ook dat ze privégrenzen weten te bewaken, zodat je ze blind durft mee te nemen naar een borrel zonder dat ze zich te schande maken. Voor een baas met humor en zelfspot ga ik sowieso blind door het vuur. Er zijn zelfs mensen die met hun baas trouwen, zo las ik. Euh, ja. Dat kan natuurlijk ook nog.

De bazen die ik zelf het leukste vind, zijn bazen bij wie ik graag in de buurt wil zijn, die ik graag wil aanspreken, van wie mijn hart altijd even een huppeltje van geluk maakte als ik ze zie. Mijn lievelingsbazen maken me blij. Een slechte baas kan je dag verpesten, een goede baas is de reden waarom je elke dag weer naar je werk komt.

Van die bazen bij wie je „opziet tegen het moment dat ze met pensioen gaan”, zoals mensen schreven, voor wie „een tweet te weinig ruimte is om te zeggen waarom ik ze zo waardeer”, van die bazen die je nu zou willen bedanken omdat je dat destijds niet voldoende hebt gedaan – „ik heb gewoon de baas van mijn leven!” schreef iemand, en: „ik mis hem nog elke dag”, een ander. Dat vond ik ontroerend om te lezen.

Weet je wat? Laten we dat gewoon doen. Laten we, als we vinden dat we goede bazen hebben, ze nú een compliment geven. Want zijn ze zélf altijd gelukkig? Ik denk dat ze best vaak eenzaam zijn. En dan is er nog het afbreukrisico – elke goede baas heeft een houdbaarheidsdatum. Als bazen íéts moeten aanvoelen, is het wel het juiste moment om te gaan. Dan kan de mythevorming beginnen, en het grote missen.

Hoe langer goede bazen weg zijn, hoe beter ze worden.

Hoe was jouw week? Japke-d. Bouma wil het graag weten. Tips via @Japked op Twitter.

Dit waren de Jeuktweets van de week

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.