Opinie

De slechte Samaritaan

Lotfi El Hamidi

Is met het afschaffen van de discretionaire bevoegdheid vorig jaar de „barmhartigheid uit het asielbeleid” verdwenen, zoals Vluchtelingenwerk Nederland toen vreesde? Daar zullen we gauw achterkomen, want het nieuwe systeem wacht nu een lakmoesproef. De Iraanse Zahra en haar zoons Abbas (18) en Erfan (17) uit Hoogeveen, zijn hun land Iran twee jaar geleden ontvlucht. Reden: zij bekeerden zich in het streng-islamitische Iran tot het christendom. Toen de omgeving en de lokale autoriteiten daarachter kwamen ontstond voor het gezin direct gevaar, zo vertelt PvdA-lid en mensenrechtenactivist Esther van Dijken uit Winsum, die zich over het gezin ontfermt.

Op de ranglijst christenvervolging van Open Doors stond Iran in 2019 op plaats 9. In tegenstelling tot de meeste landen waar christenen vervolgd worden is het in Iran vooral de staat die het initiatief tot vervolging neemt.

Als er iemand recht heeft op asiel, dan wel Zahra en haar kinderen. En in principe zou dat nu ook het geval moeten zijn, maar niet voordat de IND overtuigd is van de bekering. Om misbruik van het asielrecht te voorkomen moet er een duidelijk bekeringsmotief zijn, zegt de IND. En in het geval van dit gezin zijn ze niet overtuigd van hun ‘geloofsgroei’. Asielaanvraag afgewezen. Uitzetting dreigt.

‘Ze gaan iedere zondag naar de kerk, volgen Bijbelstudie, de zoons gaan naar catechisatie en kunnen haarfijn uitleggen waarin ze geloven”, vertelt Van Dijken. „Wat moeten zij nog meer doen om ‘geloofsgroei’ aan te tonen?”

Dat de IND de bekering niet gelooft en daarmee denkt de zaak te kunnen afsluiten, kan het begin zijn van een inktzwart scenario, denkt Van Dijken. Nederland gelooft dan misschien niet dat ze bekeerd zijn, maar Iran wél. Terugsturen zou niet alleen een enkeltje richting de luchthaven van Teheran zijn, maar ook direct naar de gevangenis. Juist nu de spanningen in dat land hoog oplopen en het Iraanse regime de teugels nog strakker aantrekt, kunnen deze kwetsbare groepen op weinig coulance rekenen.

De zaak laat zien hoe streng de toelatingseisen in Nederland zijn geworden. Voor staatssecretaris Ankie Broekers-Knol (Justitie en Veiligheid, VVD) kennelijk niet streng genoeg, toen ze onlangs in De Telegraaf liet weten dat het huidige asielsysteem „niet meer gebaseerd [moet zijn] op rechten, maar veel meer op regels”. Esther van Dijken: „Regels worden gemaakt op basis van het recht, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Bovendien barst het huidige asielrecht van de regels. Nederland zit potdicht, het is al een wonder als je hier kan aankomen. De menselijke maat in het asielbeleid is zoek.”

De advocaat van het gezin heeft hoger beroep aangetekend.

Lotfi El Hamidi (L.elHamidi@nrc.nl @Lotfi_Hamid) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Tom-Jan Meeus.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.