Femke Kok in actie tijdens haar 500 meter in Thialf.

Foto Vincent Jannink/ANP

Interview

Femke Kok had nooit gedacht dat ze al zo dicht bij de wereldtop zou zitten

Femke Kok Femke Kok (19) verraste op de EK afstanden in Thialf met een vierde plaats op de 500 meter, én een wereldrecord voor junioren.

Gespannen werd Femke Kok (19) zaterdagochtend wakker. De 500 meter op de EK afstanden in Heerenveen was haar tweede wedstrijd op internationaal seniorenniveau. Een dag eerder had ze bij haar debuut al zilver gewonnen op de teamsprint, samen met Letitia de Jong en Ireen Wüst. Maar deze 500 meter voelde anders.

Openen met ferme slagen, daarna doorversnellen in de bocht. Dat was haar plan. Focus op de techniek, dan verdwijnen die zenuwen vanzelf. Het gejuich van het publiek stuwde haar na de eerste bocht naar voren. Ze ging zo hard dat ze zich tijdens de race zelfs een beetje instabiel voelde, vertelt ze zondag in Thialf. Alsof ze wiebelde en haar ijzers naar achteren trapte in plaats van wat meer naar opzij.

Onwennig

Ze kwam weer rechtop te staan en keek naar de klok: 37,66, een junioren wereldrecord en een vierde plek op deze EK. Het had onwennig gevoeld, in een vol Thialf rijden met schaatsers die ze voor het overgrote deel alleen kende van de tv. „Het was alleen al gaaf dat ik hier mócht rijden”, zegt ze. „En dan een wereldrecord rijden, in Thialf, dat had ik nooit verwacht. Dat had ik gehoopt in Salt Lake City of in Calgary [hooglandbanen] te doen. Maar hier? Nee.”

Een wereldrecord, ze kan het een dag na de race nog niet geloven. Voor haar verandert er niets, voor de wereld om haar heen alles. „Iedereen wil opeens iets van me. Maar ik kan niet iedereen geven wat ze willen. Dat vind ik wel lastig.”

Vorig jaar won de toen 18-jarige Friezin drie gouden en drie zilveren medailles op de WK voor junioren in Baselga di Piné, Italië. Een voorbode voor wat dit seizoen zou kunnen gebeuren? „Aan het begin van het seizoen merkte ik al wel dat het goed ging. Dan hoop je dat je dat kan doorzetten. Ik had alleen nooit gedacht dat ik al zo dicht bij de wereldtop zou zitten. Ik ben druk met wedstrijden bij de junioren, daardoor was ik helemaal niet met de senioren bezig.”

Haar trainer Wouter van der Ploeg zat tijdens de wedstrijd met de rest van zijn ploeg in Inzell, Duitsland. Samen met zijn assistent keek hij naar de 500 meter van Kok. „Vorige maand bij de NK zagen we al dat ze heel snel kon openen. Dat zagen we op de EK weer”, zegt hij aan de telefoon, op de terugweg naar Nederland. Maar ook hij had niet verwacht dat zijn pupil op een laaglandbaan het wereldrecord zou verbeteren.

Kok is volgens hem een talent van de buitencategorie, van wie we nog veel gaan horen. „Haar kracht is vooral dat ze zo nuchter kan blijven. Ze is nu heel trots, maar de volgende dag is ze ook weer onderdeel van het RTC [Regionaal Talentencentrum van de KNSB]. Ze voelt zich niet beter dan de rest.”

Hoe nu verder? Na het weekend sluit de 19-jarige sprinter weer aan bij haar ploeg, waarmee ze zich voorbereidt op de WK voor junioren in Polen, eind februari. „Iedereen denkt dat ik het op de WK junioren wel even doe, het zo uit mijn mouw schudt. Maar daar moet ik ook naartoe werken, dat vergeten mensen.” Tussendoor mag ze met de Nederlandse ploeg mee naar de wereldbekerwedstrijden in Calgary en de WK afstanden in Salt Lake City. „Maar de WK junioren blijven voor mij heel belangrijk. Ik blijf graag bescheiden.”

Na dit seizoen kan ze volgens Van der Ploeg kiezen uit elke commerciële ploeg. „Ze staan in de rij. Daar zal ze beter begeleid worden, nog verder haar grenzen opzoeken. Dan zit er nog een hele hoop in, verwacht ik. Ze heeft nog veel groeipotentie, dat geeft de 500 meter op deze EK ook wel aan. Femke heeft haar plafond nog lang niet bereikt.”