Enige Iraanse olympische medaillewinnares ontvlucht Iran

Kimi Alizadeh zegt geen onderdeel meer te willen zijn van „hypocrisie, leugens, onrechtvaardigheid en vleierij”. Mogelijk is ze naar Nederland gevlucht.
De Iraanse Kimia Alizadeh viert het winnen van de bronzen medaille op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, in 2016.
De Iraanse Kimia Alizadeh viert het winnen van de bronzen medaille op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, in 2016. Foto Andrew Medichini/AP

De enige Iraanse vrouw die ooit een olympische medaille won, is haar land ontvlucht. Dat heeft de 21-jarige Kimia Alizadeh zondag zelf gemeld op Instagram. Alizadeh won brons bij taekwondo op de Olympische Spelen van Rio de Janeiro in 2016.

De atlete schrijft geen onderdeel meer te willen zijn van „hypocrisie, leugens, onrechtvaardigheid en vleierij”. Ze zegt jarenlang te zijn vernederd en gebruikt als propagandamiddel voor politieke doeleinden van het Iraanse regime.

„Ik ben een van de miljoenen vrouwen die al jaren worden onderdrukt in Iran”, schrijft Alizadeh. „Ik kleedde me, zoals ze me voorschreven. Elke zin die ik moest uitspreken, herhaalde ik. Niemand van ons doet er voor hen toe, we zijn slechts hulpmiddelen.”

Nederland

Alizadeh zegt naar Europa te zijn gevlucht, maar noemt geen specifiek land. Het Iraanse persbureau Isna schreef donderdag dat ze naar Nederland is vertrokken. Mogelijk probeert ze tijdens de Olympische Spelen in Tokio in 2020 onder een andere vlag uit te komen. De Iraanse regering heeft nog niet op het incident gereageerd.

Het is niet de eerste keer dat een Iraanse atleet het land ontvlucht. Zo kreeg judoka Saeid Mollaei vorig jaar november asiel in Duitsland. Mollaei zei dat hij werd gedwongen het niet op te nemen tegen een Israëlische atleet en zich terug te trekken uit de wereldkampioenschappen.

Dit bericht bekijken op Instagram

با سلام آغاز کنم، با خداحافظی یا تسلیت؟ سلام مردم مظلوم ایران، خداحافظ مردم نجیب ایران، تسلیت به شما مردم همیشه داغدار ایران. شما مرا چقدر می‌شناسید؟ فقط آنطور که در مسابقات، در تلویزیون، یا در حضور مقامات دیده‌اید. اجازه دهید حالا آزادانه، هویت سانسور شده‌ام را معرفی کنم. می‌گویند کیمیا پس از این چیزی نخواهد شد. خودم از این هم فراتر می‌روم و می‌گویم قبل از این هم چیزی نبوده‌ام: «من کیمیا علیزاده، نه تاریخسازم، نه قهرمانم، نه پرچمدار کاروان ایران» من یکی از میلیون‌ها زن سرکوب شده در ایرانم که سال‌هاست هر طور خواستند بازی‌ام دادند. هر کجا خواستند بردند. هر چه گفتند پوشیدم. هر جمله‌ای دستور دادند تکرار کردم. هر زمان صلاح دیدند، مصادره‌ام کردند. مدال‌هایم را پای حجاب اجباری گذاشتند و به مدیریت و درایت خودشان نسبت دادند. من برایشان مهم نبودم. هیچکداممان برایشان مهم نیستیم، ما ابزاریم. فقط آن مدال‌های فلزی اهمیت دارد تا به هر قیمتی که خودشان نرخ گذاشتند از ما بخرند و بهره‌برداری سیاسی کنند، اما همزمان برای تحقیرت، می‌گویند: فضیلت زن این نیست که پاهایش را دراز کند! من صبح‌ها هم از خواب بیدار می‌شوم پاهایم ناخودآگاه مثل پنکه می‌چرخد و به در و دیوار می‌گیرد. آنوقت چگونه می‌توانستم مترسکی باشم که می‌خواستند از من بسازند؟ در برنامه زنده تلویزیون، سوال‌هایی پرسیدند که دقیقاً بخاطر همان سوال دعوتم کرده بودند. حالا که نیستم می‌گویند تن به ذلت داده‌ام. آقای ساعی! من آمدم تا مثل شما نباشم و در مسیری که شما پیش رفتید قدم برندارم. من در صورت تقلید بخشی از رفتارهای شما، بیش از شما می‌توانستم به ثروت و قدرت برسم. من به اینها پشت کردم. من یک انسانم و می‌خواهم بر مدار انسانیت باقی بمانم. در ذهن‌های مردسالار و زن‌ستیزتان، همیشه فکر می‌کردید کیمیا زن است و زبان ندارد! روح آزرده من در کانال‌های آلوده اقتصادی و لابی‌های تنگ سیاسی شما نمی‌گنجد. من جز تکواندو، امنیت و زندگی شاد و سالم درخواست دیگری از دنیا ندارم. مردم نازنین و داغدار ایران، من نمی‌خواستم از پله‌های ترقی که بر پایه فساد و دروغ بنا شده بالا بروم. کسی به اروپا دعوتم نکرده و در باغ سبز به رویم باز نشده. اما رنج و سختی غربت را بجان می‌خرم چون نمی‌خواستم پای سفره ریاکاری، دروغ، بی عدالتی و چاپلوسی بنشینم. این تصمیم از کسب طلای المپیک هم سخت‌تر است، اما هر کجا باشم فرزند ایران زمین باقی می‌مانم. پشت به دلگرمی شما می‌دهم و جز اعتماد شما در راه سختی که قدم گذاشته‌ام، خواسته دیگری ندارم.

Een bericht gedeeld door (@kimiya.alizade) op