Brieven

Brieven

Illustratie
Illustratie Cyprian Koscielniak

In hun artikel maken de ChristenUnie-Kamerleden Segers en Voordewind elke kritiek op de staat Israël verdacht als selectief, omdat de critici dan ook Marokko en China zouden moeten noemen (Waarom wij vrienden van Israël zijn, 7/1). Maar Israël is niet te vergelijken met die twee landen, het heeft een speciale plaats in het westerse denken. Ons Europa was medeschuldig aan het wegvoeren en vermoorden van zeer grote aantallen Joden door het naziregime. Dat geeft een speciale verantwoordelijkheid. Overlevenden van de Shoa richtten Israël op, mede gebaseerd op denkbeelden die terug gaan tot de Verlichting, een nogal ‘Europees’ project dus, dat nu helaas aan het ontsporen is. Daarom geldt: wie Israël een goed hart toedraagt, ziet met pijn hoe de regering daar er alles aan doet om het ene volk het andere blijvend te laten onderdrukken en hoe de ideeën uit de Onafhankelijkheidsverklaring uit 1948 worden verkwanseld voor platte landroof. Opkomen voor de rechten van de Palestijnen in Israël en de bezette gebieden is daarom nodig. Met selectieve verontwaardiging heeft dat allemaal niets te maken en met antisemitisme al helemaal niet. Dat laatste verwijt aan Israëls critici wordt gebruikt om hen de mond te snoeren. De aandacht wordt dan verlegd van de lastig te weerleggen kritiek naar de persoon van de criticus. De Christen Unie doet er goed aan een betere balans te vinden dan tot op heden tussen het onophoudelijk goedkeuren van wat Israël allemaal doet enerzijds en de bescherming van de rechten van Palestijnen in Israël en in de bezette gebieden anderzijds. Juist christenen moeten goed opletten, wanneer zij zich beroepen op de Bijbel, die immers vol staat met oproepen tot recht en gerechtigheid.


Voorzitter Kairos Sabeel Nederland, stichting die het geluid wil laten horen van Palestijnse Christenen.