Opinie

Boerenoorlog

Youp

Lees ik nou serieus dat Angela de Jong, de niet van de buis te meppen televisiecritica van het AD, voor een uitzending nooit eet omdat ze bang is dat ze anders live gaat boeren? Een vriend van mij reageerde hierop verbaasd dat hij die lieve troela nooit iets anders had zien doen. Ik las dit nieuwtje overigens niet in een of ander ranzig roddelblad bij de tandarts, maar in de Volkskrant. Daar gaan ze met hun tijd mee en trakteren ons lezers regelmatig op dit soort belangrijke weetjes. Waar ik trouwens gek op ben.

Toen ik deze ontboezeming over Angela las, dacht ik puberaal als altijd: zou het niet grappig zijn als de gasten aan zo’n talkshowtafel af en toe sowieso een keiharde boer laten? Niet per ongeluk, maar als duidelijk antwoord aan een opponent met een hele rare mening.

Dus vaste gast Peter R. de Vries zegt iets over pannenkoekendeeg (een van de zaken waar hij heel veel verstand van heeft) en de toevallig ook aanwezige Jort Kelder, de pannenkoekendeegspecialist bij uitstek, reageert met een keiharde boer. Als protest. Als statement. Waarna Joost Vullings, die eigenlijk aan die tafel zit om iets belangrijks over Den Haag te blaten, Peter en Jort indringend aankijkt en een snoeiharde wind laat. Eentje die echt door de studio snerpt en dusdanig stinkt dat hij op de gezichten van de overige gasten een onaangename grimas tovert.

Geen idee waarom ik dit leuk vind, maar mij lijkt dat dus heerlijke televisie. Zeker nu de nationale talkshowbattle in volle gang is. Dat is de kijkcijferoorlog tussen Eva Jinek en de rest van het soepie, waarin Eva na een weekje ploeteren overigens met 5-0 achter staat. Maar ze heeft al tien keer meer kijkers getrokken dan Humberto en Twan ooit samen scoorden, dus ze zijn bij RTL vast tevreden.

Ik besprak de talkshowmalaise met een vriend in een hotel in Leeuwarden waar ik deze week optrad. Het leuke aan mijn vriend is dat hij nooit televisiekijkt. Hij heeft niet eens zo’n ding. Omdat hij bij mij werkt, spreek ik hem vaak. Dus moet ik hem telkens uitleggen wie wie is. Wie bijvoorbeeld Angela de Jong is. Of het altijd dapper hinnikende draaimolenpaard Martien Meiland. En op de een of andere manier word ik daar telkens heel vrolijk van. Vrolijk van dat uitleggen. Vooral als mijn vriend vraagt waarom die mensen eigenlijk op de televisie zijn. Wat hun beroep precies is? Waar ze deskundig in zijn? Ik weet daar nooit antwoord op.

Ik vertelde hem over de televisierecensente die veel naar de televisie kijkt en daarom dus verstand van televisie heeft. Dat schrijft ze niet alleen in de krant, maar vertelt dat ook op die televisie. En dat doet ze het liefst in een programma waarover ze later in haar krant schrijft dat ze het niet zo’n goed programma vindt omdat er nogal veel onbenullige gasten zitten te babbelen over zaken waar ze eigenlijk niet zoveel verstand van hebben.

Mijn vriend zei dat ik moest stoppen met drinken. Mijn info over de Nederlandse tv werd hem echt even te veel. Hij had niet door dat ik niet dronk. Waarom hij dat niet zag? Omdat hij wel dronk. Eigenlijk de kern van het probleem van de huidige talkshowoorlog.

Ik heb alle praatprogramma’s deze week gemist, maar ongezien durf ik te melden dat zowel Jort als Peter als Angela aan een van de tafels heeft zitten winden. Waarover? Ongetwijfeld over iets waar ze veel verstand van hebben.

In de bar van het hotel zat naast mij een man met een getatoeëerde bloemenbaard in zijn gezicht. En hij had ook nog een vette diamant door zijn bovenlip laten piercen. Toen hij begon te praten bleek hij een vrouw. Haar zou ik zo graag in een talkshow willen zien. Toen ik ging slapen zette ik in mijn hotelkamer nog even de tv aan. Ik zag een geëmotioneerde Peter R. de Vries en wenste hem hartelijk welterusten.