Recensie

Recensie Boeken

Waarom hebben we zo lang op deze verrukkelijke thriller moeten wachten?

Waarom hebben we tien jaar moeten wachten op Sneeuwblind, de eerste thriller van de IJslandse schrijver Ragnar Jónasson? (●●●●)

Waarom hebben we tien jaar moeten wachten op Sneeuwblind, de vertaling van Snjóblindu, de eerste thriller van de IJslandse schrijver Ragnar Jónasson? Nederlandse uitgevers schotelen ons zoveel buitenlandse doorsneethrillers voor, dat het echt een raadsel is waarom dit verrukkelijke debuut zo lang onvertaald is gebleven. In meer dan twintig landen, zijn de romans van Jónasson (1976), rechtendocent aan de universiteit van Reykjavik, eerder in vertaling verschenen – én vaak enthousiast onthaald.

Sneeuwblind speelt in Siglufjördur, een vissersplaatsje in het onherbergzame noorden van IJsland, ter hoogte van de poolcirkel en uitsluitend bereikbaar door een smalle bergtunnel. Een wereld op zich; de duizend inwoners zijn met ontelbare draden met elkaar verbonden. Niemand doet ’s avonds zijn voordeur op slot, want in de voormalige haring-hoofdstad van het Noord-Atlantische gebied gebeurt toch nooit wat.

De jonge politie-agent Ari Thor, een gesjeesde theologiestudent, laat zijn vriendin in Reykjavik achter en begint in Siglufjördur aan zijn eerste baan. Al snel vraagt hij zich af waar hij „verdomme is terechtgekomen”. Een hoogbejaarde schrijver in het plaatsje maakt onder verdachte omstandigheden een dodelijke val, en niet veel later wordt in de sneeuw een halfnaakte vrouw gevonden, bloedend en buiten bewustzijn. Samen met de twee andere agenten begint „de priester”, zoals de inwoners de nieuwe agent hebben gedoopt, aan het onderzoek.

Rillingen

Sneeuwblind heeft iets van Agatha Christie’s The Mousetrap en al die andere whodunnits waarbij de verdachten opgesloten zitten en tot elkaar zijn veroordeeld. Door een lawine is de enige toegangsweg naar Siglufjördur afgesloten en kan geen van de verdachten ervandoor. Een handicap voor de onderzoekers is dat niks geheim blijft in het plaatsje.

Net als Arnaldur Indridason, de grootmeester van de IJslandse thriller, is Jónasson een stilist die fijne dialogen schrijft, talent voor melancholie heeft, en een hoofdrol gunt aan het weerbarstige IJslandse klimaat. In Sneeuwblind is het niet alleen donker en koud, maar sneeuwt het ook aan een stuk door. De claustrofobische impact van zo’n meters hoog pak sneeuw heeft Jónasson zeer inlevend opgetikt – de rillingen lopen je als lezer soms over de rug.

Voor komende zomer heeft uitgeverij Bruna het tweede avontuur van Ari Thor aangekondigd. Wie zo lang niet kan wachten: alle vijf tot nu toe verschenen delen in de ‘Duister IJsland’-reeks zijn al in het Engels vertaald.