Opinie

Let it come, dat Engels!

Frits Abrahams

Vanaf 1 januari is Engels de officiële voertaal op zowel de University of Twente als de Eindhoven University. Hoera! Of beter: hurrah! Alle colleges, onderzoeken en persberichten zullen op de Twentse universiteit nog uitsluitend in het Engels worden aangeboden. Sta je op de campus in een groepje te praten en komt er een niet-Nederlandstalige persoon bij, dan moet je subiet in het Engels verder gaan. Dus dan zeg je niet: „Ik ben Zwarte schuur aan het lezen”, maar: „I’m reading Black Barn.”

Het nieuws over de verengelsing zou ik willen voegen bij het wat oudere nieuws dat ze bij de Vrije Universiteit in Amsterdam de bachelorstudie Nederlands hebben stopgezet. Twee signalen voor hetzelfde verschijnsel: de teloorgang van de Nederlandse taal. Daar kunnen we nog lang over jammeren, maar ik ben opportunistisch genoeg om met mijn tijd mee te gaan. De uitgevers van kranten, tijdschriften en boeken zullen niet kunnen achterblijven. Daarom wil ik mijn hoofdredacteur voorstellen met onmiddellijke ingang langzaam, maar zéér zeker te beginnen aan de verengelsing van NRC.

Laat maar komen, let it come, dat Engels! Het is zoveel krachtiger en dramatischer dan ons armetierige poldertaaltje. Luister naar de beroemdste songregels uit de geschiedenis, gezongen door Gerry & The Pacemakers: „Walk on, walk on/ With hope in your heart/ And you’ll never walk alone.” Vertaal die in het machteloze Nederlands en je hoort Rob de Nijs die op zijn lullige zolderkamertje naar de regen luistert.

We zouden voorzichtig kunnen beginnen met de Achterpagina, liefst deze column. Mijn steenkolenengels is nog niet toereikend, maar alle begin is moeilijk en bovendien spreken ze in Twente heus niet veel beter Engels. Ze zeiden daar zinnen als: „In Twente stiet veur iederene de koffie kloar.” Dat wordt nu: „In Twente the coffee is standing ready for everybody.”

Geleidelijk zal het Engels zich over de kolommen van NRC uitbreiden als een soort ongeneeslijk eczeem. Er zullen ongetwijfeld veel boze lezersreacties binnenkomen, maar daarvan worden er maar twee, sterk ingekort, geplaatst tegenover twee zeer positieve reacties, geschreven door de hoofdredacteur zelf onder de pseudoniemen A. Jansen, Amsterdam en drs. F. Bruynzeel, Kerkdriel.

NRC kan er trots op wijzen dat men destijds zijn tijd ver vooruit was met de titel van de nieuwe editie: nrc.next – eerst een krant voor jonge lezers, nu de ochtendeditie van NRC. Als de titel van de krant al in 2006 in het Engels mocht, waarom dan anno 2020 niet de inhoud?

In de koppen zie je soms al een eerste aanzet. Zo stond dinsdag boven een artikel over twee pagina’s: „Zijn roeping: NOS bashen.” Zo rukt het Engels brutaal op in een krant waarvan de strenge taalbewaker bij uitstek, columnist J.L. Heldring, nog geen zeven jaar dood is.

Engels als voertaal hoort ook bij een krant waarvan veel lezers een opleiding aan een Nederlandse universiteit hebben genoten. Jonge lezers zullen het van NRC eisen, en zeker van nrc.next. Het geeft de krant ook de kans de concurrentie aan te gaan met de beroemdste kwaliteitskrant, The New York Times. Hoe heerlijk moet het zijn wanneer NRC ook eens als kop boven een beschouwing kan zetten: „How low will Trump go?”

Let it come, oh yeah.