Opinie

Hoofdstedelijke arrogantie

Column Amsterdam

Auke Kok

Het was er lang niet zo druk als bij de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Amsterdam en er hingen geen fonkelende kroonluchters boven onze hoofden. Maar voor de rest ging het er net zo helder aan toe als in de speech van de burgemeester in Paradiso, enkele dagen eerder. Op nieuwjaarsdag had Femke Halsema de menigte in het voormalige godshuis aan de Weteringschans streng toegesproken: het moest maar eens uit zijn met de hoofdstedelijke arrogantie, vond ze. Amsterdam dreigt de komende tijd last te krijgen van z’n eigen hooghartigheid.

Dat waren de raadsleden uit omliggende gemeenten, die ik op een privéborrel sprak, volledig met haar eens.

Voor de omliggende gemeenten is Amsterdam alomtegenwoordig. Voor Amsterdam zijn de omliggende gemeenten mijlenver weg. Ziedaar de moraal, die natuurlijk veel ouder is dan vandaag maar die kennelijk steeds pijnlijker wordt. Afgaande op de woorden van Halsema heeft de Stopera de welwillendheid van gemeenten als Almere, Zaandam en Haarlemmermeer hard nodig voor de realisering van onder meer een serie expansieve plannen. En wie je hard nodig hebt kun je maar beter niet gaan irriteren met ‘superioriteit’.

Ik peilde de stemming op de privéborrel en concludeerde dat Halsema er nog lang niet is. Om te beginnen had de burgemeester een omvangrijke buurgemeente niet eens genoemd: Waterland. „In haar opsomming van plaatsen rondom Amsterdam viel wel de naam Haarlem, en zelfs die van Utrecht, maar wij zijn blijkbaar niet het vermelden waard”, mopperde een raadslid uit Waterland. De gemeente met dorpen als Ilpendam, Broek in Waterland en Monnickendam denkt zo te horen redelijk positief over Amsterdam, maar zou wel graag wat serieuzer willen worden genomen. „Als wij iets organiseren komen ze nooit opdagen”, zei het raadslid na een tweede wijntje.

Het enige Amsterdamse raadslid dat een collega uit Waterland zich kon herinneren in het kader van de Metropoolregio, was een stagiair

Natuurlijk, alle omliggende gemeenten profiteren van de Amsterdamse boom: het uitdijend toerisme en de gigantische werkgelegenheid verspreiden welvaart tot in de verre omtrek. Aan de andere kant getuigt het onverminderd van arrogantie als de raadsleden uit de Stopera zelden hun gezicht laten zien als ze er de stad voor uit moeten. Kenmerkend zijn, als ik de wijntjesdrinkende volksvertegenwoordigers uit de Ommelanden mocht geloven, de bijeenkomsten van de zogeheten Metropoolregio Amsterdam: daar zie je iedereen, behalve raadsleden van de stad waarnaar het samenwerkingsverband is vernoemd. „Dat is toch bizar”, vond een lokale politica. „Op die bijeenkomsten worden allerlei regionale kwesties besproken. Als het je zo tegenstaat dat anderen jou arrogant vinden, helpt het niet als je zulke bijeenkomsten overslaat.”

Het enige Amsterdamse raadslid dat een collega uit Waterland zich kon herinneren in het kader van de Metropoolregio, was een stagiair.

De afkeer van 020 is de laatste jaren sterk gegroeid, daar zou Halsema best eens gelijk in kunnen hebben. De ongekende magneetwerking van Amsterdam zal de verhoudingen extra scheef hebben getrokken. Maar na de gesprekken die ik daarover voerde neem ik de vrijheid Halsema een plek te adviseren waar ze haar strijd voor meer bescheidenheid het beste kan beginnen: haar eigen Stopera.

Auke Kok is schrijver en journalist.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.