Opinie

Harry’s wens tot vrijheid kan niet anders dan worden toegejuicht

Britse monarchie

Commentaar

Toetreden tot een gouden kooi is nooit makkelijk en helemaal niet als die kooi het Britse koningshuis betreft. Zie prinses Diana, prins Andrews echtgenote Sarah ‘Fergie’ Ferguson, en nu Meghan, echtgenote van prins Harry. Allen werden gecast als een frisse wind binnen de muren van het paleis. Zij zouden het archaïsche Britse hof moderniseren.

Zelfs prins Philip, echtgenoot van de koningin, die het spel al 72 jaar speelt, zou – na het opgeven van zijn achternaam – hebben geroepen: „Ik ben niets meer dan een verdomde amoebe.”

Want bij het lidmaatschap van The Firm horen naast de voordelen, vooral verplichtingen. En door de wereldwijde belangstelling voor juist deze koninklijke familie ook nog eens de extreme aandacht van de media.

Zonder aandacht is er geen monarchie. Het sprookje kan alleen in stand worden gehouden als erover wordt bericht en als het wordt verfilmd. Maar dat leidt tot excessen en prins Harry heeft – met broer William – daarvan de directe gevolgen ondervonden. Paparazzi joegen zijn moeder Diana de dood in.

Lees ook: Weg van de Britse roddelpers

Nu merkte de prins dat zijn echtgenote ook niet aan dergelijke aandacht kon ontkomen, en dat zij bovendien werd gediscrimineerd vanwege haar afkomst en huidskleur. Na het eerste enthousiasme over het huwelijk, was een constante stroom geruchten in de tabloidpers hun deel.

Dat Harry en Meghan aan zo’n leven willen ontsnappen en vooral hun zoon Archie daartegen willen beschermen, is niet vreemd. Maar het is helaas een illusie om te denken dat het kan. Een prins blijft een prins, al treedt hij terug als ‘senior’ lid van het koninklijk huis.

De belangstelling voor het paar zal niet minder worden. Juist het tegendeel moet worden gevreesd. Zonder de restricties die het paleis nu nog kan opleggen en een vaste agenda van openbare optredens waar publiek, maar vooral pers, een dosis Harry-en-Meghan kreeg, is de jacht geopend. Nu zijn ze gewone Bekende Britten.

Harry en Meghan laten bovendien het daglicht binnen. Zoals de Britse essayist Walter Bagehot ooit over de Britse monarchie schreef: „Ons koninklijk huis is er bovenal om vereerd te worden en als je eenmaal daarin gaat porren dan kan je niet worden vereerd. Geheimzinnigheid hoort bij de monarchie. We moeten het daglicht die magie niet laten verpesten.”

Iedere vorm van onderdanigheid zal verdwijnen. Iedere misstap zal worden gerapporteerd. En de kans daarop, met de zelfverkozen „financiële onafhankelijkheid”, is aanzienlijk. Profiteurs zullen aankloppen, zoals die al deden bij oom Andrew die zich liet fêteren door dubieuze zakenmannen en een veroordeelde misbruiker. En tante Fergie probeerde eens toegang tot haar ex-echtgenoot en diens moeder Elizabeth te verkopen.

Maar de wens tot persoonlijke vrijheid kan niet anders dan toegejuicht. Geboren worden als tweede in een koninklijke familie is beknellend. De heir weet immers wat hem te wachten staat; hij wordt koning. De spare wordt overbodiger naarmate er meer neefjes en nichtjes komen. Het is tijd voor Harry om een eigen rol te vinden.