Interview

Hamzaa: ‘Ik weet dat er genoeg aardige mensen zijn om het tij te keren’

Rijzende ster: pop Haar muziek heeft de gimmick van elektronische manipulatie zoals autotune niet nodig. Ze wil rauw en natuurlijk klinken, zegt Hamzaa, de stem van jong Londen.

Foto Andreas Terlaak

Jong zijn in Londen is enerverend, uitdagend, frustrerend, bedreigend. De 20-jarige Hamzaa zingt erover als geen ander. Met hart en ziel, maar ook met zorg om de dagelijkse gebeurtenissen in de schaduw van de ramp met Grenfell Tower, moordaanslagen met messen, terrorismedreiging en huren en kosten van levensonderhoud die de pan uit rijzen. Hamzaa’s ‘London’ vat het in één kort zinnetje samen: „Now the devil’s in the street.”

Malika Hamzaa groeide op in Hackney, Oost-Londen. Ze zong in kindermusicals en vertolkte de rol van Lady Macbeth in een gezongen Shakespeare-bewerking op het Fringe-festival in Edinburgh. In 2018 bracht ze haar eerste EP First Signs of Me uit. Onlangs verscheen haar single ‘Write it Down’. Ze schrijft over dingen die ze meemaakt op straat, in haar vriendenkring, in de stad die haar dierbaar is.

„Ik wil niet zeggen dat ik bang ben om naar buiten te gaan”, zegt ze voorafgaand aan een kort kennismakingsoptreden in Amsterdam. „Maar de sfeer in Londen is in de afgelopen jaren snel veranderd. Mensen zijn achterdochtiger, afstandelijker, harder geworden. Ik schrijf dat op in mijn songteksten omdat ik over het echte leven wil zingen.”

Optreden zit haar in het bloed. Van jongs af zong ze in de kerk en ontdekte ze haar passie om haar emoties te delen met een publiek. Soul is haar specialiteit en hoewel ze dol is op moderne producties heeft ze daar geen autotune bij nodig. „Mijn stem moet natuurlijk en rauw klinken, vind ik. Muziek die mensen in het hart raakt en die bedoeld is om langer dan één generatie mee te gaan, kan geen elektronische manipulatie gebruiken. Autotune is een prachtig effect voor een dancetrack die op moet vallen in de club. Mijn muziek heeft die gimmick niet nodig.”

Rapper Stormzy roemde haar talent op Instagram en sindsdien komt ze woorden tekort om uit te leggen dat ze weliswaar een alternatieve vorm van soul vertegenwoordigt, maar dat ze met grime, de stijl van Stormzy, niet zo veel opheeft. „Het mooie van de Londense scene is dat we solidair met elkaar zijn. Stormzy’s muziek is niet te vergelijken met die van mij. Toch voelen we ons verbonden, omdat Londense roots dieper gaan dan de waan van het moment. Als ik [in ‘London’] zing dat ik me zorgen maak over waar het met onze stad naartoe gaat, weet ik ondertussen dat er genoeg aardige en zorgzame mensen zijn om het tij te keren.”

Optredens op Glastonbury en bij Later with Jools Holland maakten haar niet nerveuzer dan een regulier concert. „Als ik zing valt alles van me af.” Ze werkt aan een debuutalbum en hoopt dat haar muziek bijdraagt aan een betere wereld. „Muziek alleen is nooit genoeg om ernstige zaken als klimaatverandering of racisme aan te pakken. Ik ben misschien naïef, maar ik denk toch dat ik die dingen beter in mijn teksten kan zeggen dan dat ik met een spandoek op de barricaden ga staan. Muziek is een krachtig wapen. In 2020 ga ik er alles aan doen om zoveel mogelijk mensen te bereiken.”