Brieven

Brieven 8/1/2020

Zorgverzekering (1)

Rekent u even mee?

Directeur Aad de Groot van zorgverzekeraar DSW kan niet rekenen (Frauderen met zorggeld is simpel dankzij soepele regels, 6/1). Hij beweert dat een kwartier extra declareren door zorginstanties per week op jaarbasis 5.000 euro oplevert. Eén kwartier per week is maximaal 13 uur per jaar; dat komt neer op een uurtarief van 384,62 euro. Dergelijke tarieven ben ik in de pgb-zorg nog nergens tegengekomen.

Zorgverzekering (2)

Graag premie terug

Door een patiëntenstop in de loop van het jaar kunnen sommigen niet naar het ziekenhuis van hun keuze gaan (Het is al 2020, maar verzekeraars en ziekenhuizen zijn er nog niet uit, 2/1). Als dat mij zou overkomen, wil ik een deel van mijn premie terug. Ik krijg dan namelijk minder service van mijn verzekeraar dan waarvoor ik ingetekend heb, terwijl patiënten vóór mij daarvan wel hebben kunnen profiteren. Het is alsof de voorwaarden van de verzekering tussentijds veranderd worden zonder een mogelijkheid om op te zeggen of over te stappen naar een andere.

Militaire veteranen

Ieder is moreel gewond

Tine Molendijk promoveert op ‘morele verwondingen’ bij veteranen (Schuldgevoel en boosheid blijven militair kwellen, 7/1), die daarom hulp zouden behoeven. Zij beschrijft onder meer een soldaat die zich schuldig voelt omdat hij een Afghaanse jongen (een seksslaaf) hoort huilen, zonder dat hij iets voor hem kan doen. De jongen pleegt later zelfmoord. Hoe meelijwekkend dit ook is, hiervoor worden onze militairen niet op missie gestuurd en dat weten zij ook. Tegen deze cultureel antropologe zou ik willen zeggen: raken wij in dit leven niet allen moreel gewond? De psychiaters zijn niet aan te slepen. Overigens wordt er, zo kan ik uit ervaring zeggen, voor deze veteranen zeer veel gedaan, in materiële zin en op het mentale vlak.

Vuurwerk

Pak de ouders aan

Je hoeft geen helderziende te zijn om te weten wat de commentaren in de sociale media zullen zijn (Wat weet een kind van vuurpijlgevaar?, 3/1). Maar wanneer enerzijds gesteld wordt dat kinderen tot veertien jaar niet de verantwoordelijkheid in de schoenen kan worden geschoven zoals men doet bij volwassenen – waar ik het volledig mee eens ben – dient wel een oplossing gevonden te worden voor de verantwoordelijkheidslacune die daardoor dreigt te ontstaan. En net zoals een baasje verantwoordelijk wordt gehouden voor de gedragingen van een huisdier, omdat het niet beschikt over een vrije wil of verantwoordelijkheidsbesef, zo zou er over nagedacht moeten worden over de vraag in hoeverre ouders/voogden van kinderen tot veertien jaar die verantwoordelijkheid ook in het strafrecht (in het civiele recht is dat al geregeld) dienen te dragen. Niet gemakkelijk. Wel nodig.

Puzzel

Wat staat er op de foto?

Waarom bij die mooie luchtfoto in de Opiniebijlage (Nederland opnieuw op de tekentafel, 4/1) niet vermeld dat we hier Breskens en de haven van Sluis zien? Leuk was het natuurlijk wel om dat uit te zoeken.

Naschrift redactie: de lezer heeft gelijk; deze foto hoort (zoals elke foto) een bijschrift te hebben. Hoewel de lezer in de buurt zat (Zeeuws-Vlaanderen), had dat moeten luiden: „Luchtfoto van industrieterrein De Braakman bij Terneuzen”.

Correcties/aanvullingen

Verkeerde woonplaats

De woonplaats van briefschrijver J.A. Schulp (Niet te vergelijken, 6/1, p. 17) is niet Tilburg, maar Leiden.

Weinstein

In de kop boven het artikel over het proces tegen Harvey Weinstein (Vrouwen staan centraal in proces Weinstein, 7/1, p. 7) werd het woord ‘showproces’ gebruikt. Bedoeld werd een proces met showelementen, niet een nepproces.