Recensie

Recensie Film

Iedere foetus wordt geregistreerd, in ‘Divino amor’

Sciencefiction In ‘Divino amor’ hebben in een dystopisch toekomstig Brazilië evangelisten het voor het zeggen. De film waarschuwt voor hun dwingende dogmatische denkbeelden.

Sekstherapiesessies baden in neonlichtblauw en neonroze licht, tinten waarmee menig babykamer wordt opgesierd, in ‘Divino amor’.
Sekstherapiesessies baden in neonlichtblauw en neonroze licht, tinten waarmee menig babykamer wordt opgesierd, in ‘Divino amor’.

Religieuze en erotische extase liggen niet zo ver uit elkaar in de Braziliaanse film Divino amor (Goddelijke liefde). Hoofdpersoon is de diepgelovige Joana, ambtenaar bij de burgerlijke stand. Zij doet er alles aan om echtscheidingen te voorkomen – het huwelijk is heilig. Zelf probeert ze al jaren om zwanger te worden.

Die pogingen leveren een aantal surrealistische scènes op. Zo hangt haar partner Danilo in een memorabel moment naakt en ondersteboven in een soort fitnessapparaat terwijl zijn geslachtsdeel beschenen wordt met infrarood licht. Ook doet het stel mee aan sensueel gefilmde partnerruilavonden, bedoeld om het libido op te krikken en kinderloze paren weer dichter bij elkaar te brengen. Deze onorthodoxe sekssessies worden georganiseerd door Divino amor, een religieuze sekte die als missie heeft kinderloosheid uit te bannen.

Divino amor speelt zich af in 2027, een niet toevallig gekozen jaar. Het is het eerste jaar na het aflopen van het mandaat van de Braziliaanse president Bolsonaro, mits hij in 2022 herkozen wordt. Net als Trump heeft de rechts-populistische Bolsonaro een grote achterban onder evangelisten die traditionele familiewaarden voorstaan. Al blijft het zeer de vraag of de ultraconservatieve evangélicos de vrijmoedig in beeld gebrachte seksscènes van deze film zullen waarderen.

Bovendien waarschuwt regisseur Gabriel Mascaro (Neon Bull, 2015) voor hun dwingende dogmatische denkbeelden. Want voor je het weet staan er in 2027 overal poortjes die detecteren of je zwanger bent en of je foetus al geregistreerd staat. En zijn er mensen als Joana die druk op je uitoefenen als je wilt scheiden.

Het eerste uur van Divino amor is vooral visueel beklijvend, met naast Danilo’s infraroodlamp ook een drive-in kerk met hoge etalageramen, waar je in je auto naar binnen rijdt voor een snel consult met de dominee. De Divino amor-sekstherapiesessies baden in neonlichtblauw en neonroze licht, tinten waarmee menig babykamer wordt opgesierd.

Maar in de tweede helft schakelt Mascaro van pregnant politiek commentaar naar een veel minder overtuigende religieuze allegorie. Dan wordt Divino amor opeens een andere film waar, op een horrorbevalling na, ook in visueel opzicht niet meer zo heel veel aan te beleven is.