Promenade is ongemakstelevisie van het zuiverste soort

Zap Diederik Ebbinge, bekend van De Luizenmoeder, lubachte erop los in de derde aflevering van talkshowparodie Promenade. Het sloeg wederom nergens op, maar werd nu wel grappiger dan de eerste twee afleveringen samen.

Diederik Ebbinge belaagt Eva Crutzen in Promenade.
Diederik Ebbinge belaagt Eva Crutzen in Promenade. Beeld NTR

Je kunt de stelling verdedigen dat Nederlandse talkshows al lang het stadium hebben bereikt waarin ze een parodie op zichzelf zijn. Alleen al daarom is het dapper dat de NTR nu al drie zondagen de door Diederik Ebbinge geleide persiflage Promenade uitzendt. Immers: je kunt wezenloosheid wel satirisch uitvergroten, maar meta-wezenloosheid kan best wezenloos zijn.

Aldus geschiedde in de eerste twee afleveringen, waarin Ebbinge en zijn gasten Ton Kas, Henry van Loon en Eva Crutzen alleen maar uitgekauwde mediaonderwerpen bespraken (zoals talkshows, kijkcijfers en Twitter) en daarbij uitsluitend zaken te berde brachten die al honderd keer eerder waren gezegd. Allemaal met ijzeren consequentie uitgevoerd, een half uur lang.

Ongemakstelevisie van het zuiverste soort: ergens briljant, maar ook stomvervelend om naar te kijken, ik verlangde enorm naar wat slechtheid tussen alle onthechting. Het gevolg op de Hilversumse scoreborden liet zich raden: er kijkt geen hond naar Promenade, een mislukking die in de kijkcijferpers inmiddels tot nieuws is verheven. Ebbinge geldt dankzij De Luizenmoeder immers als ‘kijkcijferkanon’, maar inmiddels kleven hem ‘kijkcijferhorror’ en een ‘kijkcijfermoeras’ aan.

Na het zien van de derde aflevering denk ik dat Promenade kijkers expres heeft weggejaagd. Want kijkcijferpaniek is een onvervreemdbaar onderdeel van de moderne talkshow. En laat Diederik Ebbinge maar iemand spelen die vergeefs probeert paniek te verbergen. Zondag was zijn haar opgekuifd à la Lubach en dat bleek geen toeval. Binnen de kortste keren stond hij voor een scherm met knullige graphics te betogen dat het onderzoek naar kijkcijfers niet representatief was en kondigde hij aan een ‘viral’ te hebben bedacht. Daarop greep hij achter zich in een wasmand en viste er T-shirts uit met de opdruk #geenrepresentatievenederlander. Totaal mistimed drukte hij een knop op een geluidspaneel in.

Ebbinge lubachte verder met een filmpje waarin hij namens ‘the Netherlands’ op de drempel van de Brexit het woord richtte tot het Verenigd Koninkrijk: „The Netherlands wants Britain Brack.” Het sloeg nergens op, maar de derde Promenade had mij toen al vaker aan het lachen gekregen dan de eerste twee samen. Niet dat er nu wel iets zinnigs werd gezegd: de stalen gezichten waarmee Kas, Van Loon en Crutzen over Iran en escalatie kwaakten konden zo in een echte talkshow.

Intussen dreigde er ruzie over de vraag waarom gasten in Promenade moesten staan en maakte Van Loon Kas uit voor „een cis-gender man van middelbare leeftijd”. De mannen moesten nog een debatwedstrijd houden over het vuurwerkverbod, waarbij de afwezigheid van argumenten aan het zicht werd onttrokken door het feit dat Van Loon eigenlijk het woord niet kreeg. Prompt bleek dat ‘het Nederlandse volk’ Kas tot ‘winnaar’ had uitgeroepen.

Zelfs voor slechtheid was gezorgd. Die zat aan het eind van een mierzoet duet, ter afsluiting waarvan Ebbinge probeerde Crutzen vol op de mond te zoenen. Boze blikken op de werkvloer, waarna Crutzen even later ineens bokkig meldde dat ze Mr. Bean helemaal niet leuk vond. Nu was men erin geslaagd om een compilatie van Beanfragmenten te maken waar helemaal niets grappigs in zat. Uiteindelijk stelt Promenade ook de vraag of dat nou wel zo grappig is, humor.

Na de afkondiging moest de door de anchor belaagde Crutzen getroost worden door Van Loon. Ik was er inmiddels van overtuigd dat Promenade eigenlijk een gewiekste dramaserie is over een mislukkende talkshow. Heel goed dat niemand het ziet.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.