Eh, kerststol in Paramaribo?

Comedian proeft varianten op bestaande gerechten – met iemand die weet hoe het origineel smaakt. Vandaag: kerststol in Paramaribo met bakker Roberta Pinas.

Suriname. Het land waar m’n ouders zijn geboren. Waar ik twee jaar van m’n leven gewoond heb, van mijn vierde tot mijn zesde. Het was lang genoeg om de taal te leren spreken.

Sinds 1998 kom ik er met grote regelmaat. Om shows te geven. Altijd leuk. In december was ik er weer. Om een show te doen samen met Murth Mossel, Roué Verveer en Jandino. 4.500 man in de Anthony Nesty Sporthal. Het dak ging eraf.

In Su woont ook Roberta Pinas. Zij is Eindbaas Bakken. Ze maakt de mooiste bruidstaarten en geeft bakcursussen in Su en in Nederland. Haar lach klinkt net zo smakelijk als de dingen die uit haar oven komen.

Ik had haar gevraagd of ze voor mij in Paramaribo wilde uitkijken naar iets Hollands om te proeven. Om deze rubriek eens andersom te kunnen maken. En met succes. De lokale supermarkt Choi blijkt Hollandse kerststol te produceren en verkopen.

Choi is de Albert H van Suriname. De winkel is groot en schoon. Gelegen aan een kruispunt, met eigen parkeerplaats voor de deur. Als m’n bril weer normaal doet – door de temperatuurwisseling beslaat-ie meteen – kijk ik ’s goed om me heen. Het assortiment is duizelingwekkend en de winkel doet daardoor een beetje denken aan een Amerikaanse super. Maar je ziet er ook de invloed van Nederland. Bijvoorbeeld door de hoeveelheid kazen die achterin de winkel staat opgestapeld. De broodafdeling is hypermodern. Ovens piepen en de lekkerste geuren kriebelen je neus.

We worden met alle egards in de winkel ontvangen. Maarten van Betuw werkt al meer dan tien jaar in dit bedrijf. Hij neemt ons mee naar de broodafdeling achterin. De man is zichtbaar trots. Met glimmende ogen en borst vooruit vertelt-ie over het kerstbrood dat ze zelf produceren. Roberta en ik gaan zitten aan een tafeltje en proeven eerst het brood met bakkersspijs. Gemaakt van witte bonen. Lekker brood. Roberta prijst de verhouding rozijnen en hoe het brood gevouwen is. Ze zegt dat ze kan zien dat het allemaal handmatig is gedaan. Maarten is zichtbaar trots. En ik moet zeggen, het ziet er net zo lekker uit als het smaakt. En grappig om in Suriname gemaakt Hollands brood te eten.

Dan proeven we het iets duurdere brood met amandelspijs. Man! Wauw! Of zoals we in het Surinaams zeggen, ey Saang. Dit is echt heel lekker. Het spijs is voller en grover van textuur en smaak. We have a winner. Maarten zegt dat er rond de feestdagen duizenden van over de toonbank gaan. En met Pasen herhalen ze het gewoon.

Goeie reden om tegen die tijd weer terug te komen. Soso Lobi.