Nederland vertaalt 2020

Vertaalwedstrijd

Voor de tiende maal organiseren Verstegen & Stigter en NRC de jaarlijkse vertaalwedstrijd Nederland Vertaalt. Dit jaar omvat deze wedstrijd vier vertaalopgaven. Vier jury’s beoordelen de inzendingen en nomineren per taal vijf vertalingen.

Op zaterdag 16 mei 2020 vindt in De Nieuwe Liefde in Amsterdam van 10.00-17.00 uur de Vertaaldag plaats waar de genomineerde vertalingen worden besproken in vertaalwerkgroepen onder leiding van de jury’s die de inzendingen hebben beoordeeld. In de werkgroepen worden de winnaars bekend gemaakt.

Wie liever toehoort dan zelf aan het vertalen slaat, kan op de Vertaaldag een lezingenprogramma volgen dat parallel aan de werkgroepen plaatsvindt. Sprekers zijn onder anderen: Marjoleine Boonstra, Paulien Cornelisse, Ann De Craemer, Frits van Oostrom, Nynke Laverman en Annelies Verbeke. In het programma wordt ook aandacht gegeven aan de twee laureaten van de Martinus Nijhoff Vertaalprijs: Irina Michajlova en Jacques Westerhoven.

Scholieren kunnen meedoen met de wedstrijd door de vertaalopgave Engels-Nederlands te vertalen. Voor vertaaltips en -trucs heeft het vertalersduo Bindervoet & Henkes een lesbrief gemaakt die vanaf 17 januari te vinden is op de website nederlandvertaalt.nl.

ENGELS

Prayer

Some days, although we cannot pray, a prayer

utters itself. So, a woman will lift

her head from the sieve of her hands and stare

at the minims sung by a tree, a sudden gift.

Some nights, although we are faithless, the truth

enters our hearts, that small familiar pain;

then a man will stand stock-still, hearing his youth

in the distant Latin chanting of a train.

Pray for us now. Grade 1 piano scales

console the lodger looking out across

a Midlands town. Then dusk, and someone calls

a child’s name as though they named their loss.

Darkness outside. Inside, the radio’s prayer –

Rockall. Malin. Dogger. Finisterre.

DUITS

Seepferdchen

Als ich noch ein Seepferdchen war,

Im vorigen Leben,

Wie war das wonnig, wunderbar

Unter Wasser zu schweben.

In den träumenden Fluten

Wogte, wie Güte, das Haar

Der zierlichsten aller Seestuten,

Die meine Geliebte war.

Wir senkten uns still oder stiegen,

Tanzten harmonisch umeinand,

Ohne Arm, ohne Bein, ohne Hand,

Wie Wolken sich in Wolken wiegen.

Sie spielte manchmal graziöses Entfliehn,

Auf daß ich ihr folge, sie hasche,

Und legte mir einmal im Ansichziehn

Eierchen in die Tasche.

Sie blickte traurig und stellte sich froh,

Schnappte nach einem Wasserfloh,

Und ringelte sich

An einem Stengelchen fest und sprach so:

Ich liebe dich!

Du wieherst nicht, du äpfelst nicht,

Du trägst ein farbloses Panzerkleid

Und hast ein bekümmertes altes Gesicht,

Als wüßtest du um kommendes Leid.

Seestütchen! Schnörkelchen! Ringelnaß!

Wann war wohl das?

Und wer bedauert wohl später meine restli-

chen Knochen?

Es ist beinahe so, daß ich weine –

Lollo hat das vertrocknete, kleine

Schmerzverkrümmte Seepferd zerbrochen.

FRANS

Menuet

Les violes grincent,

Et les clavecins.

Dans le salon bleu, les marquis très minces,

Les dames nu-seins,

Avec des roideurs de marionnettes

Muettes

Font un menuet

Muet.

Ô têtes poudrées!

Les larges yeux noirs,

Près du foyer clair aux larges flambées,

Sont vos purs miroirs:

Sur ces miroirs noirs de perruques roses

Se pose

Un miroitement

Charmant.

Dans le parc bleuâtre

Où pleure un jet d’eau,

Du salon dansant, on peut voir s’ébattre

Des robes Watteau.

Pour fuir les galants, grimpent aux échelles

Des belles,

Laissant voir leurs bas

D’en bas.

Monsieur de Voltaire

Est d’un grand talent.

Il fait avec goût les rimes légères,

Et, voûté, tremblant,

Avec son visage aux rides de pomme,

Cet homme,

Cet homme est vraiment

Charmant.

SPAANS

Raíz salvaje

Me ha quedado clavada en los ojos

la visión de ese carro de trigo

que cruzó rechinante y pesado

sembrando de espigas el recto camino.

¡No pretendas ahora que ría!

¡Tú no sabes en qué hondos recuerdos

estoy abstraída!

Desde el fondo del alma me sube

un sabor de pitanga a los labios.

Tiene aún mi epidermis morena

no sé qué fragancias de trigo emparvado.

¡Ay, quisiera llevarte conmigo

a dormir una noche en el campo

y en tus brazos pasar hasta el día

bajo el techo alocado de un árbol!

Soy la misma muchacha salvaje

que hace años trajiste a tu lado.