Profiel

Peter Wright: van ‘clown’ tot dartskampioen

WK darts Peter Wright is al jaren de opvallendste darter ter wereld dankzij zijn kleurrijke voorkomen op het podium. Een imago dat hij ruim tien jaar geleden bewust creëerde, voor zijn tweede dartsleven.

Peter Wright tijdens de WK-finale tegen Michael van Gerwen.
Peter Wright tijdens de WK-finale tegen Michael van Gerwen. Foto Sean Dempsey/EPA

In vele opzichten is Peter Wright de belichaming van de reden waarom mensen weigeren darts serieus te nemen. Staat-ie daar weer, in mondriaanachtige pantalons en regenboogshirts. Zijn haar in een hanenkam, in paars, of groen, of paars-groen. De kale rest van zijn hoofd een canvas voor de schilderkunsten van zijn vrouw Joanne, die zo’n twee uur bezig is om haar man wedstrijdklaar te maken. Een afbeelding van popcorn en cupcakes. Of kerstballen. Maar vaak een slang, met de bek opengesperd. Wright is immers ‘Snakebite’, hij noemde zichzelf naar zijn favoriete drankje – bier met cider.

En dan komt-ie het podium op met muziek van Pitbull, ook al toppunt van elegante smaak, en schuifelt hij van links naar rechts als een krab, terwijl hij het publiek opjut. Vroeger stopte hij nog weleens voor een beslissende pijl op een dubbel om de mensen in de zaal even harder te laten juichen. Niet dat dit staaltje bravoure vaak een goed einde had, maar kom op, dit was toch entertainment? Peter Wright was al deze dingen, al die jaren aan de top van darts. Een „clown”, noemde Michael van Gerwen hem in 2014 eens. Door zijn eerste wereldtitel, woensdagavond gewonnen in een finale tegen diezelfde Van Gerwen, kon hij ook de laatste paar mensen die twijfelden aan zijn dartkunsten overtuigen.

Niet dat Peter Wright (49) zich stoorde aan zijn imago. Hij koos er ooit weloverwogen voor.

Geen geld voor dartbord

Wright werd geboren in het Schotse Livingston, niet ver ten westen van hoofdstad Edinburgh. Hij verhuisde al op vijfjarige leeftijd naar Londen, maar besloot tijdens zijn dartscarrière voor zijn geboorteland uit te komen. Hij groeide op in een arm gezin, geld voor een dartbord was er lange tijd niet. Bij gebrek aan beter oefende hij op een boom, schreef The Telegraph in 2017.

Op zijn vijftiende sloot hij zich aan bij een pubteam, daarna had hij een succesvolle juniorencarrière. In 1995 plaatste hij zich voor het wereldkampioenschap van dartbond BDO. Onherkenbaar is Wright, als je nu de beelden van zijn eersterondepartij terug kijkt. Geen paradijsvogel maar een kantoorklerk, gladgeschoren en zijn haar in een doodnormaal model gewaxt. Hij verloor met 3-1 van Welshman Richie Burnett, de man die de wereldtitel dat jaar ten koste van Raymond van Barneveld zou winnen.

Het zou meteen Wrights voorlopig laatste WK zijn. Hij was genoodzaakt te stoppen, want hij had niet het geld om aan toernooien deel te nemen en ervoor te reizen. Jarenlang trok hij van klus naar klus. Als glazenzetter, of op bouwplaatsen, schreef The Telegraph. Het was zijn vrouw Joanne die hem aanmoedigde darts nogmaals te proberen en gebruikte geld van haar kapsalon voor het eerste beetje steun.

Snakebite

Joanne was in 2007 de grondlegger van ‘Snakebite’, Peter Wright 2.0. Wright is van nature verlegen, door hem een uitbundige podiumpresentatie te geven, kon hij dat als het ware maskeren. Op het podium oogde Wright daarna eerder arrogant dan onzeker.

Zijn tweede dartsleven zou een succes worden, al kwam zijn doorbraak pas in 2014. Dat jaar haalde hij verrassend de finale van het WK, waarin hij met 7-4 verloor van Michael van Gerwen, die toen de nummer een van de wereld werd en tot op heden is gebleven.

In de jaren die volgden, hoorde Wright consequent bij de wereldtop, maar werd hij langzaamaan de beste darter die maar geen grote toernooien kon winnen. Het UK Open in 2017 was tot het afgelopen WK zijn enige grote titel bij dartbond PDC. Bij vrijwel elke andere ‘major’ moest hij genoegen nemen met de tweede plek. De man met het persona dat zo geschikt was voor de grote podia liet het juist daarop zo vaak afweten.

Tot woensdagavond, toen Wright wraak kon nemen op Van Gerwen voor de verloren finale vijf jaar eerder. En voor de opmerking die de Nederlander toen over hem maakte. „Michael noemde me een clown, maar wie lacht er nu?”