1.095 plastic poepzakjes per jaar voor één hond, is dat zinvol?

Groen doen Elke week gidst NRC je richting een duurzaam leven.

Ik hou van mijn hond, maar ik heb een grote hekel aan haar poep. Die moet ik opruimen en dat is vies en altijd gedoe. Hond bolt rug, hond poept drollen, hond komt overeind, ik buk, ik hang boven brij, hond ziet vogel langsvliegen, hond trekt aan riem, ik val bijna met neus in dampende kak.

In het bos laat ik de drollen liggen. Die worden daar toch snel opgenomen door de grond en dat is lekker milieuvriendelijk. Althans, dat dacht ik altijd. Totdat een tijdje geleden bij de ingang een bord was neergezet: hondenpoep ook opruimen in het bos in verband met de verzuring van de grond.

Dat grond verzuurt door stikstof, wist ik inmiddels. Is mijn Lisa dus een soort Circuit van Zandvoort in het klein? Dat wilde ik niet. Ik ging direct wel haar drollen ruimen. Dat was niet gemakkelijk. Een hond poept namelijk nooit naast je schoen, altijd ergens verderop tussen laaghangende takken en bosjes. Daar moet je dan doorheen woekeren. Snel ook nog, voordat je het weet is ze alweer opgestaan en vind dan maar eens een bruine drol tussen de bruine bladeren. Als je eindelijk toch de drol gevonden denkt te hebben en je met je handen naar de grond grijpt, blijkt de brij koud. Zit je met je handen aan de poep van een andere hond.

Ik kreeg meer bedenkingen. Voor het opruimen van hondendrollen moest ik namelijk plastic zakjes gebruiken. Best veel ook. Mijn hond kakt wel drie keer per dag, dat zijn 1.095 zakjes per jaar. Die wegen zo’n 2,1 gram. Elk jaar gebruik ik door de hondenzakjes 2 extra kilo plastic dat bij het gewone afval terechtkomt. Ter vergelijking: volgens Milieu Centraal gebruikten we in 2017 gemiddeld per Nederlander 25 kilo plastic.

Was hondendrollen opruimen uiteindelijk werkelijk beter voor het milieu? Ik belde Wim de Vries van de Universiteit van Wageningen, die een expert is in verzuring van de grond. „Alles wat dieren uitpoepen bevat stikstof en die stikstof wordt omgezet in nitraat. De ionen die daarbij vrijkomen maken de bodem zuurder waardoor calcium, magnesium en kalium wegspoelen. In feite klopt het dus, maar eigenlijk gaat het nergens over. De hoeveelheid stikstof is zo weinig en zo plaatselijk. Voor het milieu hoef je het dus niet te doen.”

Dat liet ik me geen twee keer zeggen. De volgende keer laat ik mijn zakjes gewoon in mijn jas.